15 Eylül 2012

NEFS


Biraz daha sessiz olabilirdi dünya ya da biraz daha sessizleştirebilirdik kalabalıkları. Olduğu gibi göstermek her şeyi zor olmasa gerek. Biraz daha sonradan kötüleşen iç seslerini kontrol altına alabilirdik.

Daha yaşanılası kılabilirdik dünyayı. Olağan, herhangi bir kitaptan fırlamamış sözlerle anlatabilirdik her şeyi. Biraz daha anlık, art niyetten bağımsız ilişkiler kurabilirdik.

Sonra kendimizi daha yalın bakışlarla anlatabilirdik herkese. İçimizde saklı bir bakkal defteriyle yaşamaktan kurtarabilirdik saflığımızı. Yazdıklarımızı okuyanların yüzüne avaz avaz anlatabilecek kadar özgürleştirebilirdik hayatı.

Biraz daha sevişerek anlamlaştırabilirdik dünyayı. Kalpten çıkan kelimelerin hesabıyla yormazdık aklımızı. Olduğu gibi kabullendirebilirdik her şeyi.

Olabilirdi elbet ama olmadı, çünkü insan yaratıldığı günden beri nefsiyle olan kavgasını kazanamayan bir canlıydı. Üstelik bu kavgasının bir türlü farkına varamadı...

                                                SİNEK AVCISI

yeni sinekler ısırıyor vücudumun her yanını
yeni ve sivri sinekler...
bir mülteci,
bir haymatlos gibi her yerde
kan emici sivri sinekler..

Yüzümde yaşımın çizgileri
ve sineklerden kalan kırmızı noktalar
elimde,
gitmeden önce aldığın parmak arası terliklerim
üstüme üstüme gelen sıcaklar
sinek avındayım...
hayırlı avlanmalar...

cem ben....

14 yorum:

  1. Evet yapmadık Cem, çünkü, insanoğlu bence ilk yaradılışından beridir, sevgiye değil korkuya dayalı evrimleşti.
    Herşey birşeylerden korkarak, korkutularak öğretildi.
    İnsanoğlu ateşten ve herşeyden önce, ilk korkuyu keşfetti ve gerçek gücünü kullanamadı.
    İçgüdüsel olarak zaten bizimle var olan birçok duygu, korkulardan ayıplardan dolayı hep bastırıldı.
    Şimdi de nefsimize hakim olmayı öğrenmeye çalışıyoruz :)
    Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bi doğru olmuştur elbet, öğretilmiş ya da oluşturulmuş ki bazı duygular gerçekten içgüdüsel...

      Sil
  2. Uzun zamandır okuduğum en güzel yazı.
    O kadar dokundu ki hislerime.
    En çok da "biraz daha sessiz olabilirdi dünya."
    Yüreğin sağlıklı olsun.
    Kalemin de öyle.
    :)

    YanıtlaSil
  3. olabilirdi ama olmadı evet.. çok doğru yazmışsın ve de kalbe dokunan bir yazı olmuş..

    bilmiyorum.. insan yaratılışında mı böyle yoksa yaşadıkça mı böyle oluyor acaba...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaşadıkça böyle oluyor...

      teşekkürler.

      Sil
    2. Ben de öyle düşünüyorum ama senin kadar kesin konuşamıyorum eheh.

      Sil
    3. e yaşadıkça, abi kıvamına geldikçe netleşiyorsun ki senden yol-yöntem bekleyen çocukları doğru yönlendirebilesin. gibi...

      gerçi benim kendime faydam yok ya neyse

      Sil
    4. Niye öyle diyorsun.. Uzun zamandır bir blogu böyle hevesle takip etmiyordum şu aralar yazılarını okumak çok iyi geliyor :)

      Sil
  4. farkına varanlar için hayat daha kolay oldu mu ki?belki aynı zorluk devam ettiğindendir farkındalıktan vazgeçiş...belki de özgürleştirmeye cesaret etmek için herkes bir diğerine sıra bırakma yarışına girdiğindendir.kimbilir ki insan kendisi bilemedikten sonra...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. farkına varmak hayatı kolaylaştırmaz tek başına. sonra onu hazmetmeyi de öğrenmek lazım.

      Sil
    2. kendi payıma düşeni es geçmeyeyim.öğrenmeyide diliyorum o zaman...

      Sil
    3. zor o kısım işte. hele günümüz şartlarında..

      Sil
  5. zor diye vazgeçmeyelim di mi denemekten ne çıkar.başaracağıma emin olacak kadar polyanna değilim ama bakarsın olur...

    YanıtlaSil