17 Ağustos 2009

SONRA DÜŞÜNDÜM

Sonra düşündüm...

Bütün karmaşasından sıyrıldıktan sonra, duygusuz bir hal aldı hayatım. Depresyonlarım, herşeye küfreden söylemlerim yok. Huzurlu-mutlu da değilim. Birkaç hafta önce kurulmuş, görevi yüklenmiş bir robot gibiyim. İdealim, beklentim... hiçbiri aklımda yok. Bu zamanların böyle umursamaz, böyle savaşta yenilmiş ve esir olmayı kabullenmiş bi ruh haliyle geçmesi ne acı..

Aşka, ona, buna çamur attığıma bakmayın. Hiçbirinden bir beklentim yok, belki de bana bulaşsın, kavga çıkartsın istiyorum..

Biliyor musunuz ben çok yalnızım. Biliyorsanız anlıyorsunuzdur belki, kimbilir. Bunu çok kere yazdım farkındayım. Demogojik söylemler uzaktan bakınca pek komik durabilir bazen, ama söylemeden edemiyorum, bir tek burda yazabiliyorum. Yüzyüze olan iletişimlerde anlamını yitiriyor yalnızlığım, öyle anlamsızlaşıyor, öyle sıradanlaşıyor ki...

Yaradanın bana sunduğu bütün güzelliklerin farkındayım, lakin bu hayatta kaybedenlerdenim ve bu kaybın bütün suçlusu benim, eminim...

Sonra düşündüm demiştim. Sabah ve hatta akşamdan beri, yazdıklarıma şöyle bir baktım ve bir karar verdim. Tekrar okuduğumda kendime kızmayacağım, zevk alacağım yazılar yazana kadar blogla vedalaşacaktım. Saçmalık olduğuna kendimi ikna etmekte gecikmedim.

.Ne yani, burda yazılanlar edebi metinler mi, tarihe yön verecek söylemler mi?
.Hayır.
.eee o zaman..

Bunun bile kendime bi anlam yükleme çabası olduğunu anladım, kaybediyorum elimden bi tutun talebinin şekil değiştirmiş hali idi.. Sonra birkaç kelam ötede anladığımı anlatmaya çalıştığım kaybetme mevzusunu ayınca, boşverdim. Ben kaybediyorum' u geçeli çok olmuş, kaybetmişim....

gereksiz adam

MAVİ LİMAN

Çok yorgunum, beni bekleme kaptan
Seyir defterini başkası yazsın.
Çınarlı, kubbeli, mavi bir liman.
Beni o limana çıkaramazsın

Nazım Hikmet

(Fırsatınız olursa, Nazım Hikmetin bu şiirini Cem Karaca' nın sesinden dinleyin derim.)

7 yorum:

  1. bu kadar umutsuzluk da fazla ama.

    YanıtlaSil
  2. okudum yazdıklarını ve karar verdim,senin de mavi bir yolculuğa ve aklını sıfırlamaya ihtiyacın var acilen,buarada merak ediyorsan benim işime yaradı...

    YanıtlaSil
  3. kendine çok yüklenmişsin.unutma bir hata varsa o hatada birilerinin de payı vardır.suçlama kendini :)

    YanıtlaSil
  4. bence dayak istiyor olabilirsin..
    şaka bir yana öyle gitmek, yılmak, pes etmek yok...

    Yok tamam mı YOK...

    YanıtlaSil
  5. Bu kadar düşünmek iyi değil!
    Ama anlatmak,en azından yazmak iyi...
    Hatta aklından çıkmayan,seni devamlı düşüncelere salan bu durum,travmatik nevroz gibi.Tedavisi ise; olayı hafızan da tekrar, edip eskitmek,anlatmak.
    Sen anlat biz dinleriz(okuruz)
    Ama kendine karşı bu kadar acımasız olma.
    Selamlar.

    YanıtlaSil
  6. GEREKSİZ,
    Kendine acımayı bırak artık.Ve kalk toparlan bakalım.N'oluyoruz.Geç aynanın karşısına.Bağır çağır,istersen tokatla kendini.AMA SAKIN KENDİNE ACIMA.SAKIN.

    YanıtlaSil
  7. :) insanın bu kadar seveni olması ne güzel.Anladığım kadarıyla toparlanman lazımmış.Bak herkes aynı fikirde arada bana da yazın :) genelde ihtiyacım oluyor.

    YanıtlaSil