12 Ağustos 2009

KAYIP(-2) TARİHİ: 17 AĞUSTOS 1999

Bir daha geri dönmedi.....

O gün Yaradanla yaşadığı mantıksal sorunlar arkadaşlarıyla konuşurken ayyuka çıktı. Ortada birkaç çelişki vardı; anlattı, sordu, cevabını aradı, bulamadı. Arkadaşlarından ayrıldı, evin yoluna koyuldu. Aklında binbir soru, düşündü; evi, kahvaltı masasını, eşini. Eşini hep son haliyle hatırladı, eve gitmekten vazgeçti, yolunu değiştirdi. Kolunun altına bir kitap sıkıştırdı en yakın kitapçıdan ve en tenha yollara sapıp, çok katlı terk edilmiş bir binaya girdi. Bina ıssızdı, sessizdi, karanlıktı.. Sokak lambasının en çok aydınlattığı balkonu seçti, oturdu, sigarasını yaktı, kitabını açtı, okumaya koyuldu..... Uykusu vardı, okudukça uykusu arttı ve olduğu yerde duvara yaslanarak uykuya daldı.....

Sonra bir gürültüyle uyandı, şaşkındı, '' bu benim asiliğimin cezası'' dedi.. hafifçe ayağa kalkmak istedi, kalkamadı. Biraz sonra, ne olduğunu anlayamadan bina çöktü, her yer sessizliğe büründü..

Üzerinde bir ağırlık vardı, kımıldayamadı, zaten buna mecali de yoktu. Başında ılık birşeyler hissetti. Gözleri yarım açık; affili ilişkilerini, sıradanlaşmadan önceki kelimelerini ve eşini düşündü, eşini dağınık haliyle hatırladı yine, yüzünde hafif bir tebessüm belirdi, gözleri kapandı ve...........

O sabah her zamanki gibi olan son sabahtı, bir daha geri dönmedi...

(Yaradan ya da insan tarafından belirlenmiş ve her yıl altı kalın kalemlerle çizilen günleri hatırlatmayı sevmiyorum.. 17 ağustos 1999 günü yaşanan karmaşık duyguların içinde birebir bulunan bir insan olarak, en azından birkaç gün önce hatırlatmayı istedim; kendime ve size.)

gereksiz adam

9 yorum:

  1. Yüreğine sağlık çok güzel yazı ama içim acıdı:(((

    YanıtlaSil
  2. GEREKSIZ,
    Insan kacar aslinda boylesi olaylarin ardindan degil mi?Yuzlesmek hatirlamak istemez.Oysa yasanmisligin ustune duvar orulebilir mi?

    YanıtlaSil
  3. unutmamak lazım, unutturmamak lazım. ama böylesine inceden, sessizce farkettirmeden hatırlatmak lazım belki de kabuk bağlamış yarayı fazla kanatmamak, sızlatmamak için...

    YanıtlaSil
  4. gereksiz yazar vurdu beni bu son yazın:( Allah rahmet eylesin depremde şehit olanlara.melek gibi uçtular ama ne diyeceğimi bilemiyorum.allah bir daha ülkemize böyle acı yaşatmasın.:(

    YanıtlaSil
  5. hatırlaması gereken gerizekalı insanlar hatırlasa keşke, insanların canıyla oynamasalar. yazı çok güzeldi, çok da kötüydü..

    YanıtlaSil
  6. 4 gün sonra avaz avaz anacaklar bu günü.. Ve bir çoğu bunu yazarken hissettiğin acının zerresini bile hissetmeden.. Sağolasın.. Unutmadığımızı, unutmadığın için..

    YanıtlaSil
  7. ancak yaşayan bilir anlattıklarını, yardım için gittiğimizde küçük ir sarsıntı olmuştu biz hariç o acıyı yaşayan herkes yere kapanmıştı o zaman fark etmiştim, acıyı, korkuyu ve kaybetmenin derinliğini...
    hatırlatmak gerek, hatırlamak...

    YanıtlaSil
  8. @beyaz mendil

    Teşekkürler...

    @İDEA

    Ama bu kaçış yaşayamadıklarındandı..

    @beenmaya

    Yazıda da belirttim, hatırlatmak için cebelleşen, ertesi gün herşeyi unutanları sevmiyorum ve birçoğuda böyle..

    @kamikaze

    Amin..

    @bi dost

    Onlar hatırlamaz bi dost, öncelikleri hep para oldu bir kısmının bir kısmının da koltuk..

    @cache

    Evet ne yazık ki sadece tirajlarını arttırmanın peşindeler..

    @Evren

    Garip zamanlardı, acılı zamanlardı ama bir yerinde huzur vardı, neresinde çözemedim..

    YanıtlaSil
  9. o kadar merkezindeydik ki o günlerin,yıllar geçse de unutulmuyor izleri...hernekadar yenileseler de binaları,caddeleri,yenileyemezler acılı kalpleri..

    YanıtlaSil