4 Nisan 2010

.... AMCA ÖLMÜŞ

kalabalıktı yol, ben biraz alkollüydüm.

.yan komşu ölmüş
-evet, ölmüş...
.çok acılı bir hayatı vardı sanırım..
-pöfff, kimin umrunda.
.ama öldü sonra, acıyla yaşayıp
-ne önemi var, öyle ya da böyle..
.ama hiç mutlu olmadı, mutsuz öldü.
-öldü işte, sorgulama...

sonra yolsuz mekanlarda aradım yolumu, kalabalığa karışacak yüzüm yoktu...

...... amca ölmüş,
-evet, şimdi geldim oradan
.çok acılı hayatı vardı sanırım
-bilmem, başsağlığı diledim geldim
.ama evren gerçeğiyle yüz yüze şimdi
-doğrudur, herkes geçecek bu yoldan..
.ama o mutlu bir an yaşamadan öldü..
-ne farkeder öyle ya da böyle...

sonra........

..... amca ölmüş ne acı hem de hiç mutlu olmamıştı..
-yarın uyumalıyım, çok yorgunum...
.ama........


gereksiz adam

4 yorum:

  1. "...sonra
    tüm juri üyeleri artık kendilerini yorgun hissediyorlardı ve epeyde acıkmışlardı. hepsinin içinden geçen ortak his ise artık şu idam oylaması aşamasına geçsekte gitsek.
    sanık ise ne açlığı ne de yorgunluğu hissediyordu, O...."

    Gereksiz Adam, tesadüfe bak. simdi elimdeki romanda da aynı şeyler geçiyordu.

    YanıtlaSil
  2. oysa uyumam lazımdı, oysa onun ölümü her şeyi alt üst etmişti, oysa hayat boktandı, oysa...

    ne kadar az yol almıştık, oysa alkol almadan sarhoştuk...

    (gerçekten tesadüf olmuş)

    YanıtlaSil
  3. ümit edelimde bu dünyada yaşayamadığı mutluluğu sonsuzlukta tatsın...

    YanıtlaSil
  4. @MOMOL

    sadece umut edelim, peki...

    ama o mutsuz öldü, ama o öldü, kimin umrundaydı... o değil, hayattı sorgulanan ya da hayattakiler...

    pöfff.. çok karışık her şey...

    YanıtlaSil