14 Ağustos 2012

ESKİYE

Biletimi aldım. Öyle yeni hayatlara daldığım-dalacağım yok. Geçmişe dönüş mü dersiniz, öze dönüş mü dersiniz bilmem ya da susup ''banane'' dersiniz. Benim öyle bananeliğim kendime sökmüyor her zaman, o yüzden bi yol bulup ikna etmek lazım özümü.

Yolculuğa az zaman kaldı; yeniden eskiye, eski hayata dönüş neleri getirir neleri götürür bilmek zor, fakat tahmini kolay da, yine de içine dalmak şart, ondan sonra yorum yapmak...

Yeni hayatın seni benden alacağı kesin de, sen kimsin ki zaten? hep bir sır, hep bir muamma. öylesi makul, öylesi kabul gören değil mi? zaten aşkta değilsin, ayrılıksın belkide.''ben şimdi yarını düşünüyorum, sonraki günü saldım yokluğa.'' derken bile sonraki güne hayıflanıyorum farkına vararak...

Neyse sonu olmayan hayatların kelimelerde yaşatılması da imkansız mı ne? Biliyorum ki yazıdan ibaretsin özlüğünden şüphe ettiğim hayat, bu yüzden yine susmak lazım.../2008


cem ben, yine yolcu

4 yorum:

  1. Yazına alakasız bir yorum yazacağım... Minik bir ilgisi var.. Muamma kelimesini kullanmışsın..


    SZeneler evvel mahallemizde Muamma Abla diye birisi vardı, yaşadığımız minik şehre hiç uymayan halleri ve özgür tavırları. Mutsuz olduğunu anlamak için yılların geçmesi gerekiyormuş oysa o zamanlar ne kadar mutlu görünürdü bize. Muamma ne kadar gizemli bir isimdi. :(

    Onu anımsadım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. eskiye dair her şey ya da çoğu şey hatırlandıkça üzülüyor insan sanırım. mutlu anıları bile hüzünlü hatırlıyoruz. an vladimir arkadaşım, zaman aktıkça zorlaşıyor hatıralar.

      Sil
  2. Eskiye her dönüş yeniye bir çelme takış oluyor..
    yeninin tesiri eskiye esir oluyor..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. eskiyi eskide bırakmak lazım belki de en doğrusu bu. zaman, ne getirir kim bilir.

      Sil