16 Nisan 2013

YİNE KAYIP

Karadenizin dağlarında yine sis var ama kana kana yağmıyor yağmur. Ayşenur Kolivar çalıyor "E asiye". O tepede ki ev, yanda ki samanlıkta aradığımız yumurtalar, o ana-kız, yazın gelen ziyaretçiler ve dahası düşüyor aklıma.

Sonra, zaman akıyor görüyorum ve yavaş yavaş değil bi çırpıda büyüyorsun ve büyümekten değil ama ansızın, bi gün ölüyorsun.

ve;

Ben büyük doğmuşum, çocuk olmamışım, öyle söylüyor hayaller. Ama o tepedeki ev ve yumurta aradığımız samanlıkta buluyorum yine de çocukluğumu.

Bir de, kimse duymasın ama ben ilk kez bi tabutu omuzladım, önce sol sonra sağ omuzumda taşıdım seni, gözümden yaş aktı doğru ve hatta ağladım. Karadenizin dağları, o tepedeki ev ve bırakıp gittiğin kız...

Ve hatta ağladım evet; günlerden cuma, saat 19:42 idi...

cem ben, yine kayıp.

23 yorum:

  1. Gidiyor ya.. hani hiç gitmemiş gibi. Ama aslında asıl gerçek ve dönüşü olmayan gidişi yapmıştır. Kabullenmemek değil ama belki de hiç alışamamak bu..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dünyanın gerçekleri buymuş. bi gün ölüyormuşuz...

      Sil
  2. Güneş doğsun Karadeniz üzerine de senin üzerine de...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. amin..

      umarım, inşallah. çok teşekkürler.

      Sil
  3. üzüldüm...hazırlanamıyor insan gidişlere, bilse de sonu kabullenemiyor.Başın sağolsun..

    YanıtlaSil
  4. Belki oda gitmeyi istemedi.Bir yandan ''defol git,bir yandan ''ne olursa olsun bırakma''diyorsun .Oda ne yapacağını bilemiyordur ne dersin?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yazıyla alâka kuramadım, pardon.

      Sil
    2. Bu yazıyla alakası yok belki bir önceki yazılarının birinde yaptığınız yorumda ''bırakmasın''demişsiniz diğer bir yazıda da ''defol git''diyorsunuz bu yazınızda da sanırım ruhunuzda öldürdünüz.
      Oda ne yapacağını bilememiştir diyorum.
      Gitme deseydiniz gitmezdi belki.

      Sil
    3. Anlaşılmıyacak bir şey yok çelişkiyi siz yaşıyorsunuz bence.

      Sil
    4. cuma günü bir yakınımı kaybettim, yazı onla alakalıdır...

      Sil
    5. Çok özür dilerim,bende diğer yazılarınızla bağlantı kurarak yorum yapmıştım başınız sağolsun.Üzüldüm.

      Sil
    6. RİCA EDERİM.

      ben direkt böyle hüzünlü olayları yazmayı doğru bulmuyorum ama neticede yazıyorsak yaşadıklarımızdan yola çıkıyoruz. Bu yüzden pek anlaşılır değil anlatılmak istenen...

      teşekkür ediyorum.

      Sil
  5. gitmelerin en acısı ise; sona saklanandır hep.
    başın sağolsun cem...üzüldüm...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ediyorum derin, saol.

      Sil
  6. Öncelikle hiç başarılı olamadığım, başsağlığı dilemekte ki yeteneksizliğimi ört-pas edemediğim için üzgünüm. Eminim ki Karadeniz kadar güzel bir mekandadır şimdi. Kolivar güzel söyler, nedense kendimi bir an "Sonbahar"ın hüznünde boğulurken ki an da hissettim. Yusuf'u da kızıl bayraklı bir tabuta sarıp götürüyorlardı, bir pencerenin kadrajından izlemiştik tüm olanları; oysa sizin yaşadığınız birebir gerçek.Kim karşı gelebiliyor ki ölüme... Sadece zaman, birazcık zaman.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yanlış anlamayın, iyi dilekleriniz için çok teşekkür ediyorum ve başsağlığı için ama siz ne kadar bu konuda başarısızsanız ben de o kadar bu konuya cevap verme konusunda başarısızım. hani amacım yazmaktı sadece, durumu betimlemek değil.

      sonbahar filmi öyle bizden ve öyle sakince acıtan bi filmdi işte, bi ankara pazarında izlemiştim... ayşenur kolivar' ı orda tanımıştım zaten, iyi ki tanımışım...

      Sil
  7. başına gelmedikçe insanın anlayamayacağı ve gelince de çok değişik şeyler hissedebileceği bir durum...Yasını tutup bırakmalısın.Başın sağolsun. N.Narda

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ediyorum N. Narda

      Sil
  8. Başınız sağolsun..Sabırlar diliyorum..

    YanıtlaSil