28 Mayıs 2010

DÜN

Dün karanlık cümleler çaldı kapımı
Ağrısız bir baş dönmesi,
gri bir hayal gibiydi yollar.

En güzeli bile anlamını yitirdi sabahların
Biteviye kargaşanın, bitmeyen çekişmelerinde sürüklenir gibi.
Tekerleme misali, iç geçişleri olağan ve yolundaydı.

Yollar bir önceki cümleye bağlanma çabasında,
kaygan
ve sarsıntılıydı.
Yollar hayata sıkı sıkı bağlanmış ruhların paspasıydı.
Yollar...

Pespaye bir güneş sarmıştı etrafı
Karanlık kelimeleri daha da parlatıyordu
biraz kaypak,
biraz mecaziydi hayat.

Dün herkes biraz daha kalabalıktı ruhumda
Ve sıradan,
ve uzak

Dün karanlık cümleler
- belkide son kez-
çaldı kapımı.


cem



7 yorum:

  1. Nasılsın?

    ben mi..

    bence hiç sorma..
    zaten de sormuyorsun..
    neyse boşver..

    iyi ol..

    YanıtlaSil
  2. sonsa eğer karanlık cümleler yeni ve aydınlıklar kurulacaksa güzel...

    YanıtlaSil
  3. dilerim son kez çalmıştır kapını...

    YanıtlaSil
  4. Son kez çalmış olsunlar, bir daha ne başın dönsün ağrılı yahut ağrısız ne de yollar silüetlerini sunsun...

    YanıtlaSil
  5. Bence bu son kezlik yakarışlar ve dünlerin ardında epey güzel bir aydınlık olucak...

    YanıtlaSil
  6. gereksizadam.blogspot.com

    sizin mi ?

    YanıtlaSil
  7. @üryan

    iyiyim. sen nasılsın?

    @beenmaya

    karanlıklar biter mi hiç..

    @Evren

    ben de öyle dilerdim..

    @Sıradan Bir Sazan

    teşekkürler iyi dileklerin için...

    @PufidooT

    inşallah..

    @Adsız

    yok, benim değil..

    YanıtlaSil