14 Haziran 2009

ARTIK KİRLENMİŞTİ..

Usulca aynaya yanaştı; boynu bükük, korkak, bezgin bir haldeydi. Yavaşça kaldırdı kafasını, uzun uzun yüzüne baktı, göz kenarlarında ki-alnında ki çizgileri ve hafif çökmüş yanaklarını izledi. aynada ki yüzünde elini gezdirdi, saçları karışık, bakışları donuktu. Hayatın ağırlıgı sadece yüzüne yansımıştı, duyguları azalmıştı..

Birden kapıya koştu, merdivenlerden üçer beşer indi ve sokağa attı kendini. Son gücüyle koşmaya başladı, karanlıkta şuurunu kaybetmişçesine koştu ..Yakalamalıydı geçmişi. Bütün masumiyetini, manalı bakışlarını, ve kirlenmemiş duygularını orda bırakmıştı, koşmalıydı yakalayıp geri almalıydı onu özel yapan tüm duygularını.. Karanlık caddeleri seçti en çok, kalabalık olmayan sokakları. Koştu, sigaranın cigerinde açtığı tahribatı yok sayarak, koştu.. Sonra yoruldu, karanlıgın sessizliğini bölen derenin kenarında diz çöktü, sık nefes alışları sakinleşmeden, başını yere kapatıp ağlamaya başladı. Geçmişin bir anını bile yakalayamamıştı, ağladı ağladı..

Artık kirlenmişti, bütün saf duygular orda kalmıştı; yetişmesi, yakalaması, geri alması imkansız olan o yerde..

gereksiz adam/14.06.2009

3 yorum:

  1. Bazen geçmişte bırakılsada en masum duygular,o duyguları bir daha yaşayamamaktan korkarız her aynaya baktığımızda.Oysa beklenmeksizin öyle biri çıkar gelir ki,tüm masumiyetini geri verir insana.

    YanıtlaSil
  2. bunu farkedebiliyorsan eğer, hala tertemiz bir yanın kaldığı içindir inan buna...

    YanıtlaSil
  3. @İDEA

    var mı böyle bir şansımız!!

    @layya

    Bir noktadan sonra yaptıklarınla, yapmak istediklerin aynı noktada buluşmuyor. farkında olmak yetmiyor bazen işte, ne yazık..

    YanıtlaSil