28 Şubat 2009

BİLİYOR MUSUN?


Biliyor musun, seni özlemeyi çok özledim. Tekerleme gibi değil mi, ne kadar sıradan, olağan ve anlamsız gibi. Sen farkında değildin, belki bende değildim - değilmişim- seni hayatımdan kısa zaman önce ancak çıkartabildiğimin. Maharet cümlesi gibi olduğuna bakma, bugün seni özlemek bile hazine değerindeymiş anladım..

Dün yaşadığım her şeyde seni suçlardım, bütün yaşanan efkarları sana yükler, kendimi hafifletirdim. Bugün, elimde kalan son kale olan yalnızlıgımı da kaybettim ve bütün lanet kelimeleri, yaşamsal sıkıntılarım daha orta yaş adam tadında. Düşünüyorumda yaşlandıkça ya da yaş ilerledikçe hiçbir şeyi dibine kadar yaşayamıyor insan. Ne kahredene kadar efkara dalıyor ne de alabildiğine gülüyor. Hiçbir hissi duyguları bi temele oturtamıyorum. Senleyken dostlugunu ötelediğim sigaraya yine başladım. Dost sigara. bak bu da sıradan değil mi? zaten bu hayatta, kelimelerden öteye geçiremedim sıradanlığı, hep ötekileştirdim kendimi..

Bütün huzuruyla yaşasanda hayatı, biliyorum ben, hayat denen bu döngü kendinden efkarlı zaten. Doğmak, büyümek, insan içine karışmak ve yalnız dünyadan ayrılmak, aslında ne kadar dayanılması güç duygular bir düşünsene. Bütün duygular, acılar, mutluluklar gibi onu da ve hatta hayatı bütünüyle öyle hazmediyor ki insan, düşünmeden, kafayı yormadan anlayamıyorsun aslında nasıl bir yapının içinde oldugunu. Ben bütün bunların efkarını yokluğuna, gidişine, dönüşüne yüklemişim anladım.

Biliyor musun seni özlemeyi çok özledim de, bugün çıkıp gelsen bile herşey dünde kalmış onu da anladım.

gereksiz yazar/ 28.02.2009

11 yorum:

  1. Ne güzel anlatmışsın özlemeyi ellerine sağlık çok beğendim...

    YanıtlaSil
  2. "Düşünüyorumda yaşlandıkça ya da yaş ilerledikçe hiçbir şeyi dibine kadar yaşayamıyor insan. Ne kahredene kadar efkara dalıyor ne de alabildiğine gülüyor. Hiçbir hissi duyguları bi temele oturtamıyorum." ne kadar da güzel ifade etmişsiniz.

    Geçen yaşla beraber olgunlaşması mı insanı bu hale sokan, yoksa herşeyin bir sonu olduğunu daha iyi idrak etmesi mi? Bence yanıt, her ikisinde de saklı...

    YanıtlaSil
  3. Yalnız ölmek o kadar da acı gelmiyor artık. Düşün bir de 'yalnızlıktan ölmek' var!

    YanıtlaSil
  4. özlemek için sevmek sevmek için yaşamak yaşamak için inanmak gerekir.. İnandığın hayat sana efkar yüklüyor diyorsan, anlamsız kalır güzel olan ne varsa etrafında. Efkarda, hüzünde, sevinçte, beklediğin kadardır. Çok seviyorda sevilmiyorsan, sevilmek için sevdiğinden üzülürsün, hiç sevmiyor ve kaçıyorsan yalnızlıkta dahi kalabalık bulursun.. Her hadseyi hayat yüklemek haksızlıktır bence.. Madem hayatın getirdiği çiziyor hüznümüzü sevincimizi takvime bakıpta misal 16 haziran da çok mutlu olacağım diyebiliyor muyuz? oysaki teknoloji bilmem kaç yılına kadar takvimi gösterebiliyor, plan yapmamıza olanak veriyor. Ama kaçımız eminiz kendimizden, Bence her şey sürekli olsa idi tadı kaçardı. Hep mutluluk, yada hep hüzün olsa hayatta ne tad olurdu ağzımızda ne acı olgunlaştırıdı, zıtlarla kaim olmasak ne yazardık elimizdeki sayfaya. Yaşlanmak ve ölmek bu hayattaki en güzel iki olgu. Eğer olmasalardı ne adalet kalırdı dünyada ne sevdiğine kavuşmak için telaş.. İnsan birazda öleceğini bildiği için çabuk kavuşmak ister özlediğine ve yaşlandıkça korkar vuslatın geç gelmesinden.. Ve bu yüzden ölümü seviyorum hayatımın kıymetli, sevdiğimin her an değerli olduğunu hatırlattığı için..

    YanıtlaSil
  5. çok güzel yorumlamışsınız çok etkilendim bence hiç de gereksiz yazılar değil çok anlamlı.sevgiler.

    YanıtlaSil
  6. @Ateş Böceği
    teşekkürler..

    @mgurdal
    Alışkanlık belkide, hayata ve getirdiklerine alışmış olmak..

    @*KUSURLU İNCE HAT...
    Her sıkıntının, acının bir adım ötesi var elbette, kelimelerde Polyanna olamıyor insan her daim..

    @karakalem
    Hep mutluluk, hep hüzün ya da hep aynı hayatlar elbette sıradan olurdu, yazıda bahsi geçen sorun herşeyin tekdüzeleşmesi; ne acı acı gibi, ne mutluluk adı gibi yaşanamıyor bir dönem sonra. Ama haklısın, arada huzurun peşine düşmek lazım, bir saniye bir takvim bulayım..:)

    @kardelen
    Teşekkürler..

    YanıtlaSil
  7. özLemek güzeLdir hele de yalnızken aklına geldiyse özlenen daha da bir güzeLdir..
    güzeL ifade etmi$siniz tebrikLer (:

    YanıtlaSil
  8. özlem duygusunu seviyoruz çoğu kez özlem bittiği anda sevgi, aşkta bitmiş oluyor farkedemiyoruz.

    ben hep "ben seni özlemeyi sevdim, yanımda olmanı" değil derim.

    özlem aşk gibidir, yakalanınca süründürsün istersin. Sonra gün gelir anlarsın ki özlemlerle örülü bir hayat kurmuşsun, bitince bocalayıverdiğin...

    YanıtlaSil
  9. Çok güzellllllllll.Sevgilerimle

    YanıtlaSil
  10. @Merve

    zamansal özlemler bazen acıda veriyor tabi. teşekkürler..

    @Bekriya

    O bocalama dönemindeyim sanırım.

    @beyaz mendil

    sevgi benden. Teşekkürler..

    YanıtlaSil
  11. herşey dünde kalıyor, eninde sonunda

    YanıtlaSil