17 Ocak 2009

GEREKSİZ YAZILAR


Gereksizliğinden şüphem yok artık yazdıklarımın.. Anlamını yitiren hayatın, kağıtlardan kurtulup, modern sayfalarda anlatımından öteye geçmeyen bu yazılar, kime ne katabilir ki!.. işte ondan gereksiz..

Bazen kendi hayatının ağırlıgından kurtulup, başka hayatları seyretmek-okumak istersin ya, öyle bir anda tiyatral bir sergi olabilir bu sayfalar, öteye geçer mi? Belki bu da bir erdemdir, kelimelerin erdemi, yoksa yaşananları kelimelere dökebilmek ne bir maharet, ne erdem..

Ve artık, hatta çok zamandır kısa cümleler kuruyorum ya da uzun cümlelerle kısa paragraflar.. kimsenin uzun uzun hayat dersi dinlemeye-okumaya niyeti ve zamanı yok malum. Bütün umarsızlığıma ragmen, birileri tarafından okunuyor olmakta ruhumu okşamıyor değil.. bu yüzdendir ki yazdıklarımı okuma olasılıgı yüksek olan kişileride kaybetmek istemem...

Maksat gönüller bir olsun... paylaştıkca azalsın sıkıntılar, gerisi hikaye...

gereksiz yazar/17.01.2009




11 yorum:

  1. Hayatın koşturmasından sıyrılıp kendini dinlediğinde insanoğlu, kendini tanımaya çalıştığında ancak anlayabilir neyin doğru neyin yanlış olduğunu..işte bu nadir zamanlarda bir kılavuz gerekmez mi; “hayatın kullanma kılavuzu” ?
    Elbette gerekliliği sorgulanacak bu hayatın acımasızlığını tüm çıplaklığıyla önümüze seren yazıların.okumaktan, düşünmekten, irdelemekten kaçışın yegane yolu bu ya, alışmış insanoğlu her şeye “gereksiz” yaftası yapıştırmaya..
    Bir çekişmedir gidiyor şu dünyada, birbirlerinin mutsuzluğundan zaferler kazanan üstün zekalar olduk.Ben bunu sindiremedim hala sevgili yazar, bu yüzden itiraf ediyorum hergün istemsizce ve binbir umutla açtığımı bu sayfayı, seni mutlu edebilme umuduyla..
    Kelimeler küstüğünde yalnızlık çok daha acı..ama düşüncelerini anlatmaya ne gücü ne inancı kalmadığında kişinin, kelimeler de haklı değil mi?..işte böyle zamanlarda affettirmek gerek kendini bir farkındalık, bir telaş..
    Hiç dağılmamış gibi bir bütün olup hayat karşısında, mutlu edebilmeli sevdiklerini kelimelerin yardımıyla..

    “gereksiz yazar”a sevgilerle..

    YanıtlaSil
  2. Mutlu anlarda kelimelerin farkında olmadıgımdır aslolan belkide ya da sorgulamaktan yorulmusumdur... şöyle sakince ve metanetle hayatı düşündüğünde, irdelediğinde çokta haksız olmadıgımı anlıyorum birden, hüzünle...

    ve belkide bu yüzden, hayat kavgamı anlamsızlaştırabilmek için, kendimide gereksiz görüyorum, yazılarımıda, blogu da...

    hayatı sorgulamak mutsuzluk getirdiği kesin be ''Adsız''....

    YanıtlaSil
  3. Hayatı sorgulamak alışılagelmişin dışında bir yaşam tarzı ya, yorucu olduğundan olsa gerek..ama düşünmeden de edemiyorum diretilen bir hayatı sorgulamanın mantıksızlığını..”akıntıya kapılıp giderken kürek çekmek neye yarar?” yankılanıp duruyor beynimde sürekli.
    Hayatla kavga edebilmek yürek isteyen bir iş ve dahası galibiyet mi malubiyet mi getirir tahmin edilmesi güç..bir yığın yorgunluğun içinde bu cesarete nasıl sahip olduğunu görerek şaşırıyorum.ve aslında kıskanıyorum için için.
    Her insan mutludur biraz, umutludur ve hayallerden bir çember çizer etrafına yada yaşama gücü bulabilmek için bize öğretilen buydu asırlarca..bense anlamaya çalışıyorum düşüncelerle varolmak isteyişin nedenlerini yada aslında hicbir sey bilmediğim gibi derin bir çelişkiye düşmekten alamıyorum kendimi.
    Mücadele bu ya, kendimle mi hayatla mı anlamaya calışanlardanım ben hala..

    2o.o1.2oo9

    YanıtlaSil
  4. hayatla kavga etmek asla galibiyet getirmeyecek, bunu da çok iyi bilenlerdenim. Ama iç dünyan direniyorsa, mücadele ediyorsa önüne geçmek imkansız ve burdan yola çıkarak; evet haklısın, mücadele belkide kendimizledir..

    Kelimelerle oynaşmak neyi değiştirir ki, hayatla ya da kendimizle sonuçta bi çıkmaz var mı?

    YanıtlaSil
  5. Kısa cümleler hep okunur tarafımdan:)

    YanıtlaSil
  6. Bugünün gereksiz oldugunu düşündüğümüz yazılar, yarınların hayal dünyaısnı zorlayan, yeniliklerin kapısını aralayan fikirlerle dolu oldugunu bugun farkında olmayabiliriz. Kaleme alınan her yazı, her fikir mutlak değerini zaman içinde bulacaktır. Özgür düşüncelerin özgür ifadelerle süslendiği blog sayfalarına hep beraber merhaba diyelim. blog kardeşliği dünyasına hoşgeldik. Yazılanlar alışıla gelen üslubun dışında olduğunda kişinin zengin ifade tarzının bir kanıtı oldugunuda asla unutmuyalım. Güzel bir site ifadelerin güçlülüğünün altında ezilmemek mümkün değil. Blog kardşleri için yazdıgın şiirle köşenizi süslememe izin verin lütfen. Saygılar Sanat Eleştirmeni Ahmet Nuray

    BLOG KARDEŞLİĞİ BLOGÇU AŞKI

    Blog kardeşliği olsun blog dünyasında
    Sevgi dolu kalplerin ümit rüzgârında
    Ellerin tuttuğu kalemler blog sayfalarında
    Blog kardeşliğin olsun, blog dünyasında

    Yazan eller dert görmesin yaban ellerde
    Paylaşım blog için, blog dünyası ümitlerde
    Birlik ile and içmiş herkes blog kardeşliğinde
    Paylaşım dosyaları blog köşelerinde elden ele

    Şiirin devamı Kaynakça : http://www.ahmetnuray.com/siir_devam.asp?id=118
    Ahmet Nuray
    Kuantum Düşünce Gurubu

    YanıtlaSil
  7. Eğer bizi hayvanlardan farklı kılan bilinçse, bilinç binlerce yıldır içgüdülerle sürekli çatışma halinde değil mi?Çatışıp duruyoruz!Kendi doğamızla çatışıyoruz ve onu değiştiriyoruz.Bugün uygarlık denen hemen her şey bu çatışma sonunda galip gelen bilincin ürünü değilse nedir?ama maalesef yendiğimiz şey, kendi özümüz olduğundan ne yaparsak yapalım, bir türlü gururlandığımız kadar mutlu olamıyoruz.homosapiens’in evrimi, büyümek için kendi anne babasını geçmek zorunda olan ergenin suçluluk duygusuna tıpatıp benziyor bence..Ve gurur büyüdükçe mutluluk da azalıyor sanki..İşte sonunda ilkel saydığımız ilk atamızdan ve ninemizden daha mutlu değiliz!

    YanıtlaSil
  8. bildikçe, farkettikçe daha çok büyüyor yaşamlar ve dahilinde ki sıkıntılar.. hayır çok bildiğimi saydıgımdan değil de, hiç bilmeyenden daha mutsuz oldugumu bildiğimdendir farkına varışım... sonuç mu? gerçekte kim daha mutlu... öğrendikçe -sezen deyimiyle- acının bedende ki yüzölçümünün arttığının farkına varmak ne kötü...

    YanıtlaSil
  9. İnsanlar neden yazar? YaZma ihtiyacı duydukları için,kendini ifade edebilmek için,paylaşmak için,toplumdaki,yaşamımzdaki haksızlıkları sorunları dile getirmek için..birazda bilgi alışverişi için..Belki bazen de yaşanmamış hayatı yazıya dökmek istediğimiz için yaZArız.yazmak bi bakıma dertleşmek gibi bir duygu..okumakda yazmak kadar zevk verır bana..senin bloguda zevkle okudum..gereksiz deil gerekli yazılar daha ıyı olurdu sanırım:)

    YanıtlaSil
  10. gerekliliğini boşverelimde, şayet zevkle okuduysan ne mutlu bana.. teşekkürler..

    YanıtlaSil
  11. Ne icin, tesekkur ariyordum

    YanıtlaSil