9 Aralık 2013

AH BE AZİZİM

Ah azizim, dışarıda karadenize has bi rüzgâr ve iki gün yoğun kar yağışı uyarısı veriyor bilenler. Sonra, Ferhat Göçer' den bi şarkı çalıyor radyoda ve ben sesini kısmıyorum, ne kadar tepkisizleşmişim...

O değil de, ''mutlu olmak kişinin elinde'' safsatasına küfrediyorum çok zamandır. Misal bugün buna dair bütün söylemleri okudum, hani bahardır kışın sonu tadında.

İnsan bilemiyor işte...

Önceki gün bilgisayarım çöktü, dolayısıyla 3 yıldır biriktirdiğim bi hayat silindi gitti, kahrolmadım hatta üzülmedim de, ''senin silemediklerini ben böyle silerim'' dedi hayat belki. Hatta aynı gün kesilen elektrik ve sudan sonra mutluluğun tanımını bile değiştirmeye yeltendim bünyemde, de olmadı... Misal az önce ''hep mutsuzlara yükleniyor hayat'' diye girdim eve de nasıl utandım sonra, kar kış sokakta yatanlar düştü aklıma nasıl utandım, ama bütün bu olgun tavrım da mutlu etmedi beni.

Ah be azizim, her şeye sahip olabilirsin de mutlu olmayınca olmuyor. Üstelik cesaret edip ölemiyorsun da, aksi bi karadeniz dağının tepesinden eteğine atlamıştım çoktan.

Az önce, aynanın karşısında ''Şu hayatta tek övüneceğim şey kaşlarımı hiç aldırmamış olmam'' diye bi cümle geçti içimden, kendimi gülerek karşıladım... ha böyle ara ara güldüğüm oluyor, misal İnstagram hesabımda ki yorumlara cevap yazarken alabildiğine gülen adam türevlerinden kullanabiliyorum. Of görsen nasıl mutluyum, yüce Tanrım...

Son üç gündür, sapına kadar vazgeçmiş bi ruhla karşı karşıyayım. Bazen, böyle durup dururken sağa sola saldırdığım da oluyor, geçmişe ve dolayısıyla geçmiştekilere de küfrediyorum kızmasınlar, en çok ilk gençliğime takılıyorum, samanlık aşıklarındandık biz heyhat, ne bekliyorduk ki aşktan...

Velhasıl, öyle böyle yaşıyoruz be azizim, bilesin ki mutsuzuz...

cem ben...

10 yorum:

  1. Yok yok insanın elinde filan değil çöktüm mü çöküyor insanın üzerine. Sanırım son günlerde herkes aynı mutsuzluk içinde havalara mı sebep bulsak acaba.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bilmiyorum... Herkese kolaylıklar diliyorum, ne yapalım...

      Sil
  2. bu bilgisayar çökmesi dehşetini ben de yaşadım bir müddet önce. insanın fena canını sıkıyor. mutluluk oyunları oynuyoruz işte hayatla. iyi düşünelim iyi olsun kesmiyor çoğu zaman kara bulutları ama nasılsın sorusuna klasiktir iyiyim demekten de alamıyoruz işte kendimizi. ya ben ne yapayım diye üç günlük kabus dolu günlerimi yazıp ağlama duvarına çevirmeden blogunu kaçıyorum :) Kaş mevzusu güldürdü beni de :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hiç sıkılmadım, sanırım acı eşiğim yükseldi. Hatta ''bak hayat, kendimi eğitiyorum, üzülmemeyi öğreniyorum'' bile dedim. demek ki sorun, sıkıntıların gozunun arttırılmış olması.. yani tüh sana hayat...

      Sil
  3. azizim bilgisayarına çok kızdım..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dedim ya Mia, benim yapamadığımı yaptı, iyi oldu belki de...

      Sil
  4. ahh senin sakladıklarının yok olması, o kötü olmuş.. insan kızsa da üzülse detepkisini gösterebileceğibi muhattap yok ki bilgisayar işte..
    o çöken mutsuzluk pılını pırtısını toplayıp ne zaman gidecek acaba.. öyle böyle yaşamaya devam nitekim ölümün soğuk yüzünden daha iyidir yaşamak.. yerin üstü altından daha iyidir herhalde..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gitmesi gerektiği çin gitmiştir o saklananlar, üzülmedim.

      o mutsuzluk mu?

      gitmez o..

      Sil
  5. ah be Cem aynı hayat bize... pcye de üzüldüm...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. maalesef Serkan, aynı hayat bize...

      üzülmedim bilgisayar için, öyle olması gerekiyormuş demek ki. teşekkürler...

      Sil