SUİZAN

Adına şiir yazardı utanmasa meczup
Çarmıha gerilirdi kelimeler, ah ne çare
Biraz tütün sarısı, biraz yoksul akşamlar;
Suizan bıraksa hidayete ererdi aşklar.

Bu zamanlar ki, pek günahkâr; onlara kanma
Roman da edepsiz, şiirden şarkıdan sonra
Bırak kağıdı kalemi ey pejmürde hayat
Yeni günahkâr hikâyeler yazma.

Adına şiir yazardı, utanmasa meczup
Çarmıha gerildi kelimeler, ah ne çare.

cem ben

GÜNAHKÂR

Gün aymadan
Şeytanını öpüp alnından
Dev aynasında seyretti kusurlarını
Utanmadan

cem ben

ECEL

Derinden, ince sesli bir ağıt
Mezar taşında heybetli unvanı
ölmek de neymiş şu kış gününde,
Bir utanmaz silah sesiyle.

cem ben

AĞUSTOS

23 ağustos sabahı uzun bir şiir yazarım belki,

Bir dolu umut anlatırım gri memleketine

ya da seni şikayet ederim yerli yersiz,

aynı parya kelimelerle

...

Kim bilir? 

24 ağustos sabahı, bir dolu sen yazarım karadeniz' de

Bir dolu umut vesaire.

cem ben/2015

ZİYAN

Bu dört duvar,
bu yitip giden güneş,
sustukça artan karanlık...

Bu adı konulmamış mevsim,
bu tutulmuş köşe başları
bu bakışlar;
ziyan...

ah bu edepsiz gece,
bu eksik yıldızlar,
sessizlik,
ve diğerleriyle.

cem ben

PAVLOV, KÖPEĞİ ve DİĞERLERİ

Pavlov' un klasik koşullanma deneyinin sonucuna farklı bir bakış açısıyla bakan bazı otoriteler;

Bu deneyde şartlı reflekslendirilen, her zil çaldığında salyası akan köpek mi yoksa her zil çaldığında köpeğine yemek veren Pavlov mu?

Köpeği, Pavlov’u kandırıyor olabilir mi?

Kendi içinden ‘’Pavlov şartlandı, salya aktıkça bana yemek
veriyor’’ diyebilir mi?

Aslında şartlı reflekslendirilen köpek değil de, Pavlov olabilir mi?

diye devam eden şüphelerini ortaya koyuyorlar. Günümüzde insanlığın geldiği noktayı ve dünyaya barışı getirecekleri vaadinde olan sözde dünya lideri bazı ülkelerin yaptıklarını görünce, bu şüphelerin gerçek olma ihtimalinin yüksek olduğunu düşünmeden edemiyor insan. Sadece bu şüphelere göre, insanı şartlandıran etkenlerin her dönem değiştiği ancak, köpekle başlayan bu etkileşimde çok da yol katedilemediği söylenebilir.

cem ben

ALIŞKANLIKLAR

Hala hangi priz, hangi balkonun lambasını yakıyor çözemediysem,
penceremdeki karadeniz her defasında yabancı geliyorsa,
 koridorlar dar...
ve her sabah aynı duvara çarpıyorsam uyanırkan
...
ah bu bedbaht alışkanlıklar.

cem ben

GÜNAH

"Katli vacip" daha çok iki kelime, daha az anlam
 Çok pratik çözümler üretilebilirdi oysa;
yağmurdan ve darağacından evvel,
yani yaşarken ölenler...

ve gidenlerin ardından,
Allah' a yakarırken yakın komşular
kalanlar hep sessiz,
cevapsız kaldı sorular...

cem ben

SEN GİDİNCE

Sen gidince gün gidiyor zamansız
Tekerleklerini kaybediyor bütün sivil arabalar
Bir disiplin yükseliyor şehrin semalarında
Rengini unutuyor bütün kalabalıklar

Bütün zapturaptlar sensizliği gösteriyor
Gece uykuları biraz daha lacivert
Bu tekdüze hayatlar ne garip
Şehrin kalabalığına nispet ediyor.

Sen gidince gün gidiyor zamansız
ve bütün onurunu kaybediyor yalnızlıklar.

cem ben

AH MUHSİN ÜNLÜ

Şair adı Muhsin, tenhada bırakmış kelimelerini,

sirenler çalmadan biraz evvel buldum; 

arka sokakta...

ay ışığında çıkartıp kalabalık gömleğimi

üzerime giydim en yaraşanlarını.

''şehri ispatlamaktan geliyorum heykeller hala bitmiş 
bak ben sana ay aldım al ay aldım bak ben sana 
hem fischer de sebt günü çekilmişti galiba 
bir defterime kuzu tartışmasız çiziyorum da!''

cem ben

*tırnak içindeki kıta Ah Muhsin Ünlü' nün, ''Ah!'' şiirinden alıntıdır.