DAHASI YOK

"Günaydın" dedim bu sabah rüzgara, hem de nasıl bi rüzgar ve günaydınlar artık karanlık. Biraz daha ağardığında gördüm pembe bulutları, "ah yanaşıp nasıl sevişilir deniz üstü pembesiyle" dedi şeytan. Oysa vahşi cinsellikten bağımsız, şefkatli bi söylemdi bu, huzur gibiydi daha çok. Montumdan kurtuldum ve ceketimi, ve kravatımı, ve saçlarımı savuruyordu rüzgar. Kollarımı açsam yeni doğan güneşe doğru, Hollywood filminden bi sahne çalmış kadar utanabilirdim, bu aşikar. Ah yeşilçammm...

Sonra olmayacak bi şarkı çalıyordu, az önce değdi kulağıma. Ben o şarkıdaki sözleri bi zaman öncede bırakmıştım oysa.  Kaldı ki, bazı hayallerde ki asıl kahramanlar, gerçeğin farkında değiller gibi asla. Öyledir, ötesi yan yana olurdu  bazı bedenler bu da aşikar..

Son zamanlarda daha az resim çekiyorum. Dost sohbeti ya da oturup o manzarayı seyretmenin daha keyifli olduğunu düşünür oldum ya da yaşlanıyorum, ki 35' e ne kaldı...

"Sadece yazmak için yazıyorum" gibi bi hissiyatın içindeyim şuan. Şu satıra kadar yazdıklarım, bi çöp bidonuna sıkıştırılmış sebze meyve artığı gibi. Kağıt gibi değil, poşet gibi de değil, belki biraz ölü hayvan leşi ama daha çok sebze meyve artığı. 

Dün gün boyu sadece ilaç için su içtiğimi fark ettim ki, çok severim su içmeyi. 

Dahası yok....

Cem ben, bi sakinliğin ortasında.

HADİ HOPPA

Şimdi o güneşe aldırmamak lazım, zaten o yüzden giyindim diz üst montumu. Sonra izin dönüşü memur Kemal Sunal ya da İlyas Salman kıvamında takılıyor olabilirim, ki ben koskocaaaaaa..... zzzzttttt

Gelene çikolata ikram ettiğim de doğrudur, ıslatmak gerekiyor ya, çikolatayla ıslatalım dedik icabında. Buyrun, bademli, isterseniz...

Ezanı şerifin kıraat olunduğu, bu esnada benim harıl and the harıl çalıştığım da doğrudur. Suçumu kabullenmek gerek malum.

Yaz saati uygulamasının, dolayısıyla yazın aklıma düştüğü alakasız gelebilir elbet, lakin burdan bakınca dünyada alaka kuramadığım onca şey de benim dibimden ayrılmıyor, ona ne demeli. Hem durup durup motorlu taşıtlar vergisi ödediğime dair bi kazık var münasip bi yerimde.

Neresi mi?

..:))))

Ayrıca midem patlayacak gibi olmasa bi bardak kahve daha içebilirdim de, bu -yapabilirdim, -edebilirdim söylemleri direkt gaza getiriyor muhalif tarafımı; heyyy bana bi kahve please.

Pardon, sizden ricam isimsizlerin yorum yapmaması yönünde, çünkü isimsiz kahramanların varlığına inanmıyorum dostum. Tamam, istesem ben de yasaklayabilirim ama yasakçı zihniyet bünyeme zarar adamım...

Bi saniye ya ben de "çişim geldi" desem, önce taşlanıp sonra el üstünde tutulabilir miyim acaba?

ama gerçekten çok insani....   amaaann, neyse işte...

cem ben, hadi hoppa.

BELKİ

Gecenin bu vakti, uyumak yerine bi kahve yapıp, soğuğa aldırmadan seyrederek denizi, dumanını üfleyebilirim   gökyüzüne. Yanında Sezen de dinleyebilirim ya da bıktırmamak için rastgele bi şarkı açarım, belki...

Geceden bağımsız komşu edinirim, beş çayı tertipler, kahve ikram ederim, dedikodu yaparım belki...

Hatta annem kadar temizliğe adarım kendimi, sabahın körü çamaşır makinesini çalıştırırım, halıları silerim yaşlanana kadar, belki...

Ya da babam kadar, o kadar... belki...

Uzun yollara düşerim, çamura batarım, kirlenmek güzeldir demez annem, babam belki...

Gaza basarım en sert virajlarda, kaygan yolda biraz daha gaz, bariyerlere göz kırparım da arabaya kıyamam, belki..

Gecenin bi vakti, ben yine de Sezen dinlerim ki, vazgeçmek yakışmaz gövdeme. Sarı odalar iyidir ya da iyi midir? belki...

Ve dişlerimi fırçalarım en olmayacak zamanda da, kahvenin tadına yabancılaşırım, sonra hayatın tadına ve en son tatma hissiyatımı kaybederim de bi duyum azalır ne çare...

Sonra Sezen çalar, ben alır başımı giderim efeleri gibi, belki...

Ve yeni korkular yetiştiririm kış kıyamet; sera, sabit sıcaklık v.s.

(TIK)

cem ben, belki...

KAR YAĞIYOR HAYATA

Kar yağıyor batıdan Türkiye' ye. Fotoğrafını çekemiyorum dünyanın telefonum kıymetli. Ah ne aciz  ve dünyevi hayatlar, ah ne aciz ve dünyevi değerler, önemler, önemsenenler.

Kar yağıyor batıdan hayata. Toprak beyaz, ağaç beyaz, hayat beyaz, saçlarım biraz ve arabam (artık ) beyaz kardan bağımsız. Sezen çalıyor sabahın bi körü kuytu bi büfede ve kar yağıyor yollara, yüzlere, yüzsüzlere.  ve ben, ve sezen' le ve kapanıyor yollar, ah ne çare...

Aslında mutluymuş o, hayallerini kurduğu şeyden vazgeçip yeni bi hayale dalmış ve dahi sahip olmuş belki ama...  Bütün hayallerini o beyaz, o dört teker, o arabaya sığdırmış.

(Pardon, Sezen aksu - vazgeçtim- tekrar play...)

Sabah yolculuk vakti, sabah yine kar yağacakmış batıdan Türkiye' ye, sabah yine kar yağacakmış toprağa, yola, arabaya, hayata, hayallere...
Sabah belki de...

cem ben, görüşmek üzere...

YARADAN SADECE SEYREDİYOR DÜNYAYI

O insan değil; başı ağrımaz misal, pazartesileri bile sever, aşık olmaz, aşkı aramaz, çok yemez, çok içmez, sarhoş olmaz, çok gülmez, çok konuşmaz, sevmez, sevilmez...

O insan değil; kanatları çıkar ihtiyaç halinde, tavuk gibi değil görsen nasıl uçar pır pır, yok biraz daha ciddi ve asil bi uçuş bu, pır pır değil. Sonra gözleri parlamaz denizi görünce ya da...

O insan değil, kalbi sadece kan pompalar ki kanı var mı muamma. Özlemez, özgürleşmez, tutulmaz, bırakılmaz vs

En sevmediği ortamdan giderken bile üzülen insanlar da var bilir misin?
Hayatını renklendirmeye çalışırken acı çeken, sebepsiz yere başı ağrıyan, durmadan mutsuzluğa itilen, durmadan itilen, durmadan....

itilen, aciz, acılı...

Yaradanını sadece seyrettiği, sadece seyrettiği ve belkide huzur içinde yuvarlanıp farkına varamayan, itilen, acizz...

O fazla insan, kul, aciz kul, sadık, çok sadık ki dünya acımasız...

Cumaya meyletmiş bi pazartesiden bile memnun olamayan, bi noktada takılıp kalan ve noktasını elinden alanlarr, alan, yaradan...   seyrediyor yaradan dünyayı...

Bu şehrin en işlek caddesinin arabalarına aldırmadan kaldırımından yola çıkıp, ağlayarak, koşarak, yağmura, denize koşarak pazartesiye küfretmek var, sana bana ona dünyaya küfretmek var, her şeyi var ama neyin olmadığını bilmeden olmayana küfretmek, koşmak yağmura karışarak koşmak, küfrederek, yüksek sesle, soyunarak, ağlayarak ve olduğu yere yığılarak koşmak...

yaradan sadece seyrediyor dünyayı, bu sınavda da başarısız o, robot değil o, insan değil o, başarısız, aciz, sıradanlaşamayan kahrolası...

cem ben, seyirlik adam.

:)

Pazar gününün özellikle akşam saatlerini imha edebiliriz. Hani böyle bir yöntem olsa ya da bi şans verilse günlerden yana, bunu yapardım, yapabilirdim yani...

Neyse ki bu hafta pazartesi çalışıp izne ayrılacağımdan biraz daha iyi olmalıyım. Salı yolculuk vakti, hayatımda bazı değişiklikler yapıp cuma dönüş vakti vs. 

Kendimle ilgili haftalık bilgileri verdikten sonra...

ooff sıkıldım, yazmayacim :)

iyi pazarlar deyip, kaçayım...

cem ben, böyle bir yazı yazılmadı varsayın çünkü ben ısrarla yayınla tuşuna basacağım.

YENİ BİR ŞEY OLMALI

tv/radio

radio

sonra ayağa kalkıp, klavyenin tozunu alıp;

yeni şiirler yazacağım ,

ki ''şiir'' deme şairlere ayıp

duygusuna bak sade

ya da gece karanlığında oku

ya da okuma, çek git cümlelerden.

Şimdi moda bi Orhan Gencebay şarkısı dinlemek, hatta daha ötesi; söylemek. Ülke sınırları içinde yaşayan şahs-ı muhteremlerin bünyesine ister istemez işleyen arabesk de kültürdenmiş, kaçma, ki zaten kaçamazsın...

buyrun o zaman; bir dilenciyim, geleceğini bilmeyen v.s.

Hafif bi bademcik ağrısı, soğuğa rağmen terleyebilen bi bünye, gece hüznü... biraz daha aç sesini, biraz daha ve rastgele cümleler savur ulu orta; çıplak, porno.

Hatta harflere ayır, kahrolası keman sesi eşliğinde küfürleri... 

Bir de türküler var ki artık sadece anadolu kokmayan, daha çok acı kokan, hayat kokan. Sonra sezen-Zülfü ikilisinden tercih ederim ben ''sürgün'' şarkısını ve hatta dinlerim şimdi, ahh eski zamanlar...

Yeni bir şeyler olmalı hayatta, amerika kıtasının keşfinden çok daha sıradan, şahsi. Kıyıda köşede kalmış yeni bir şeyler olmalı, kapı çalmalı misal ve güneş doğmalı ansızın, kana kana huzur içmeli ya da biraz daha sıradan, daha sıradan, sıradan...

Aslında bakma durgunluğa sen, bünyeme en çok alkol yakışır cumartesileri de kaç cumartesi oldu bütünleşmeyeli anason kokusuyla kim bilir..

ama

Yeni bir şeyler olmalı hayatta kahrolası, belki de en çok bundan yana kederim

cem ben

SESSİZLİK

Gece şehri kan bürümüş,

sokaklar oluk oluk kırmızı.

Yalnızlık şişenin dibinde;

aç, sefil, harap...

Kimse yok mu?

Yok mu kimse?

Kimse .....

.........

yok.

Sessizlik var şimdi,

duyuyor musun?

cem ben, sakin bir cumarteside

KAYIP

Telaşla;

Saat kaç, bugün günlerden ne, tarih neydi tam olarak, burası neresi?

ah başımmmm...

ve hayat...

Bir de yakındır yolculuk vakti.

ve belki bi mola...

afedersiniz, siz çirkin olan;

benim adım ne?

... ben, kayıp 

BU ŞARKI ÇALMASAYDI...

Bu şarkı çalmasaydı sabahın bi körü; lacivert deniz ve gökyüzüne bakıp, mis gibi havayı içime çekip, yüzüme düşen yağmur damlalarıyla huzuru bulabilirdim.

ya da

bu şarkı, hayalinle yaptığım bi son sevişme sonrası çalsaydı, belki de ilk öpüşme ya da...

Günlerden bugün olmasaydı, aylardan bu ay, yıllardan bu yıl ve ben bu şarkıda olmasaydım; karadeniz' in dağları yeşerirdi yine kışa inat, bi marul bahçesi gibi, bi huzur gibi, bi sen gibi...

Bu şarkı çalmasaydı sabahın bi körü, tenin aklıma düşmeseydi sonra ve biraz daha sıcak olsaydı yatak; bulutların arasından güneş ışıkları çıkardı ve deniz altın suyu gibi parlardı yüzüme yüzüme...

adını ezberledim,
yaşını ezberledim,
tadını ezberledim,
ve bu şarkı çalmasaydı, günlerden bugün, aylardan bu ay olmasaydı unutmuştum...

Bu şarkı; muamma...

cem ben, onların yanlış bildiği bi doğrusu var.