HER YER BİRAZ ANKARA

Ankara gibi sensizlik

Yeşili yok dağlarımın

Biraz gri,

biraz siyah,

biraz.....

Ucu bucağı yok kıraç dünyamın

Senden gideli,

biraz Ankara gibi her şey.

Biraz sessiz,

biraz sensiz,

biraz...

Bütün haberler aynı coğrafyayı gösteriyor

Bütün haberler biraz gri

Bütün haberler Ankara biraz

Bütün haberler sen.

Ankara biz gibi biraz;

kıraç,

soğuk,

yalnız....

Senden gideli her yer biraz Ankara

cem ben

FOTOĞRAFÇI

Şu hayatı bi tutar mısın?

Şöyle tam karşıma geç, biraz sağa..   ııııhhh az daha sağa.  yok bu profil çok iyi değil, şu sol tarafa geçer misin? oradaki güneş açısı daha iyi. evet evet hafif sağ, az kafasını indirelim hayatın, dizlerini de eğelim.

Tamam yaaa, hayat böyle daha güzel gibi.

Al sana şarkı, hayattan hediye :))

TIK  onu tıklamayan şunu tıklasın TIK

İkisini de tıklamayan, ben gibi sevgilisiz kalsın inşallah :)))

Bok gibi bir pazartesiden hepinize selam ve saygılar efenim.

cem ben, fotoğrafçı

VEDALARI HİÇ SEVMEM

"Ben vedalara alıştım" diye başlamalıydım ya da "vedaları hiç sevmem" ile... Bir ucundan başlamalıydım işte ama, aklımdan geçen, ruh halimi anlatacağını düşündüğüm her şey boş ve sahte geliyordu da, bir yerden başlamalıydım.

"hiç buluşmamıştık, hiç bakmamıştım gözlerine. O yüzden koymadı bu üstü örtülü gidiş" desem olur muydu?

Sahi olur muydu?

Bu "Sahi" ne kadar eğreti durdu orda. Üstelik her yazının bir kıyısında yerini buluyordu hep. Sahi, Sahi' yi ne ile eşitleyebilirdim;

Gerçekten,

Cidden,

...

..

.

Yok, hiçbirini sevmedim. Sana, gidişinin farkında olduğumu ve üzülmediğimi ya da çok üzülmediğimi anlatacak daha afili kelimeler lazımdı bana.

Afili... Yıllarca "afilli" diye yutturuldu millete aslı afiliydi. Bunun altını çizmem etkili olur muydu?

Kendini tekrar eden cümlelerimin çok farkındayım. Ne olur bu sefer onları benden ilk kez duyuyormuş gibi davransan, sonra beni anlasan, tam da anlatmak istediğim gibi anlasan. En son "ben vedalara alıştım" tabusunu yıksan başıma, bi halta alışamadığımı anlatsan...

olur mu?

biliyor musun? (bunu da çok yazmıştım, neyi bildiğini hala çözemedim)

Vedaları hiç sevmem ben. Hiç buluşmamıştık, hiç bakmamıştım göz....

cem ben, hoşçakal

BEN, SADECE

Uzun bir gecenin ardından, yarım kalmış yalnızlığımın bir yarısına selam edeceğim.
Şair eskisi, hırlı-hırsız kelimelerimle karşılayacağım gülcemalini.
Ve boynumu bükeceğim huzurunda suçlu suçlu...

Çok geçmeden bozulacak büyünün getirdikleri, aklıma düşecek kalabalıklar.

Hafta sonları genelde huzurludur ve biraz daha özgürdür geceleri. Oysa bu hafta sonu biraz kalabalık, bu cuma yalnızlık öncesi huzursuzluğundan. Ve vicdan, bütün acımasızlığıyla yalnızlığımla aramda.

Dilimde ''dum tıs'' ından sıyırıp yeniden keşfettiğim bu şarkı, aklımda yeniden kurmaya çalıştığım hayata dair sorular, yalnızlık, özlemim ve vicdanımla güne devam etmekteyim...

Kaderim kastın mı var?

Ya sen gel, ya beni aldır.

Yeminin, ahdın mı var?

Hasetten yüreğim hardır

Sezen Aksu

cem

İNSAN ÖPÜLMEKLE ESKİR Mİ?

Miadını doldurmuş ilişkilerde ucuzlaşmaya başlayan iletişim şekillerini bilirsiniz. Son noktayı koymak istersin de bir şey tutar seni. İlla dip yapıp midenin bulanması gerekir ki sonlandırasın. Sonrası sorgulama evresidir. Anlık iletişimlerin peşi sıra gelen geçici ve kas ağrısı hissi veren pişmanlık ve sorgulamalar, belirtilen evreden sonra kalıcı bir hal almaya başlar. Sonra iletişim biter, sen sorgulamaya devam edersin ''nerede hata yaptık''. Cevabı basit aslında ki sen de bilirsin, nokta yerine hep virgül koydun. Cümle uzadıkça anlamını yitirdi hatta anlamsızlaştı.

Nokta isteyen cümleler uzadıkça, okuyanı da yazanı da yorar evlat...

Sözün özü; Mideni ve aklını seviyorsan noktayı doğru yerde kullanmak lazım evlat.

Ve,

gereksiz adam kullanıcı adından utanıyorum ama ondan kopamıyorum. Bana gereksizliğimin ne kadar gerçek olduğunu hatırlatıyor bazı bazı. Yok çok ciddiyim, ''aman sen gereklisin'' deyin de gaza geleyim diye değil, gerçekten.. Misal kalabalık gruplar içerisinde ''benim blogumda ki adım gereksiz adam'' desem eminim ingiliz tenini andıran hafif pembemsi tenim kırmızı ötesi bir şey olur...

Bir de,

bu blog ve ben çok ortalık malı olduk. Gerçek hayat ve blog hayatım eşitlenmeye başladı. Yani artık bu blogun bana ait olduğunu beni tanıyan bir çok kişi biliyor bu da yazma özgürlüğüme ket vuruyor. pek yakında, çok acıyla blogtan vazgeçip yeni bloglara-mekanlara yelken açarsam üzülmeyin, ağlamayın, kahretmeyin kendinizi olur mu?

yazmışım bir zamanlar ve bu sabah;

''Bazı sabahlar insan biraz daha çok özler geçmişi, geçmişteki saflığı(nı). Şimdi kir-pas, leş gibi yağ kokuyor hayat.'' cümlesi ile hala bu blogtayım. Anladın mı noktayı koymadaki acziyetimi. Bir de ben size GÜLPEMBE şarkısını dinleteceğim, aşk acısı çekin ya da efkarlanın tarumar olun sabah sabah. O GÜLPEMBE ye tıkla ya da bu cümledekine, ikisi de aynı kapıya çıkacak, kendi yalnızlığına. Sıkılırsan beri gel, benim yalnızlığımda kalabalıklaşalım, olmadı balıklaşırız ki balık hafızalıyım ben galiba. Lütfen nokta, lütfen ve yayınla.   boffff

cem ben, eski ve yeninin bir olup sıkıldıkça öptüğü adam. öpülmüş adam, yanak öpülmekle eskimezmiş :)

OPPSSSS

opsssss

sıradan bi hayat lan benimki, ,işine geliyorsa buyur gel. kaldı ki sarhoşluğumm tamamen alkolden, hayatı iplememeyi öğrenenlerdenim yerseeeennn.

Alaaadır evladım ki gözlerim yarı kapalı. Sabah dedim ya hayatın şifresini çözme peşindeyim. Fakat ben kıstıkça gözümü sırtıma bir şey dayandı. Elde avuçta olanı kaybetme telaşındayım :D

Sonra biraz alkol iyidir mikropları öldürür yarada. Dünyaya düştüm düşeli yaralı bir ceylanım ahaaaaaaaaaaa.. Yanaş evladım, ki çok demeşimdir bunu. Sarılacak çok yaram var, hafif alkol sonrası.

heyyytttttt

kabadayı mı oldum bilader oturma odasına, ki salona ulaştırmam lazım namımı. Olmadı bi turda salonda deneriz, farklı mekanlar lazım elbet...  eee elbettt... ııııı...   cıksss çıkmadı...

yarı kapalı bi gözüm, diğeri aklını kaybedeli çok olmuş. Seni eksik görmem bu yüzden aldırma ya da aldır çok da tın artık, sıkıldım saçma sapan kelime türevlerinden.

Aşk varmış, yolda gelirken inşaata çekmişler. Üremiş, bi dolu aşk sarmış dört bir yanı. İnşaat ürünü şeyden ne hayır gelir. Ebemizle muhatap oldu da, başka bi b.ka yaramadı dürzü.

Şişede durduğu gibi durmuyormuş ki mide eşit değildir bi şişeye. Hem öyle dursa bu saçma sapan şeyi içmek niye. Du biri msn mi titretiyor. Bakayım cam açıp asl sini öğrenir miyim yine :))  o yoooo, sen misin yine dostum, bir saniye saçmalayıp gelebilirim...


cem ben, sarhoş...

SARHOŞ GİBİ

Böyle arabesk bünyeye  alakasız kanallardan yüklenerek-müzikal anlamda- kendime, aslıma ihanet ettiğimi düşündüm ve daldım ruhumun gıdasını almaya az biraz önce.  Hem insan ne kadar kaçabilirdi ki yetiştiği kültürün ''taşra'' duygularından. Sağı solu yalın bir dille anlatılmış aşklarla dolu değil miydi?

Bak işte adam bas bas bağırıyor ''gitti de gitti, sevdiğim gitti'' diye. Altı çizilmemiş ''seviyeli birlikteliğin'' ya da ''arkadaş kalmaya karar verdik'' lerin. Gitti ve bittim diyor en saf, en acılı, en arabesk haliyle... Çoğumuz böyleyiz az çok, çoğumuz taşra aşklardan geçtik o saf gençlik dönemlerinde ve hepimiz avaz avaz ağlaştık v.s.

Dönüp dolaşıp aslını bulmak böyle bir şey mi şimdilik anlamış değilim ve bünyem daha ne kadar kaldırır bu durumu bilmiyorum ama bu akşam böyleyim.

Yukarıda ki videodan da anlaşılacağı üzere olaya Orhan baba ile başladım. Ne de olsa en yalın ve entelektüel arabeskin sahibidir kendileri.

şerefine dünyaaaaaa...

(Birde evlilik bana göre değil be hocam)

cem ben, sarhoş gibisi fazla...

HAY BAŞLIĞININ

Tam siyah değil, bi ton açığı. 

Eşek gözüne yakın ama o da değil. 

Fingirdek ten rengi mi?  

orası hala muamma...

Gecenin üçünde yatan ve ertesi gün (tatil) sabahın köründe ( altı suları ) gözlerini açan bi uyku düşmanı bünyeden makul söylemler beklememeli. Akıl çeşitli hamlelerle, sağından solundan törpüler de okunası duyulası, duyunca utanılmayası hale getirirse söylemleri çok ala, pek ala, duble ala vs.  Oysa kurtulmuştuk aklımızı kemirenlerden, ne olduuu...

Tam siyah mı o bakayım

Ver elini şeyime ee kalbime basayım,

Ten rengi demiştik, hala fingirdek gibi mi?

yanaş ağzından bir diş alayım

Aklın da yetmediği zamanların olduğunu kanıtlamış gibi olduk bir üst mısrada, satırlarda, cümlelerde, kelimelerde. Bi üstte yazdığım ne ki tam olarak? Konumuz bu değil ki belli bi konumuz da yok aslında. Bir de pek severim, zamanını yakalayınca geçmişten kalma, beni üzen konuların altını acıtarak çizmeyi. Ama bu sefer acıyan ben de olmam. 

Yanlış deterjanla mı yıkadın sen onu

siyahmış bakışların olmuş açık gri gibi

Kısık gözle bakınca şifresini çözüyormuşuz hayatın. Cine5 televizyon kanalının en popüler döneminde vardı böyle hikayeler. Özellikle gece 12' den sonra, bi tık daha manalı oluyormuş hayat :)

Zaten ben gecenin geç vaktinde yatmış, sabahın erken vaktinde kendime ''günaydın'' diyerek uyanmış, aklına mukayyet olmaya çalışan bir biçareyim, ki, biçaresi bulunurmuş elbet, dinleyelim (TIK). Bulunursa beklemek lazım o zaman. 

Sonra sabah sabah, bu yazıyı yazarken dahi burun direği sızlayan, gözleri dolan ikinci bi şahsı muhterem varsa yanaşsın. kim olduğu, ne olduğu önemli değil, Ülke şartlarında evlenebilme imkanımız varsa evleneceğim, gerçekten. Yoksa buluruz başka bi yolunu :) Hani hayata bu kadar duyguyla bakmak mı önceliğim bilemedim. İçimden geldi yazdım...

Ah bi yolu vardır elbett, yeniden yaşamanın..

Cumartesi, akşamdan kalma ve hatta yeni bir akşama hazırlanan, yazan, okuyan, yoran, saçmalayan, atan, tutan, yalnızzzzz, cem bu... Bi uyuyup uyanalım...

GEREKSİZ Bİ ADAM

Eh işte, az çok insan,

biraz yabani,

çekingen,

korkak,

umutsuz v.s.

Eh işte, az çok insan...

kahveyi sever,

sigarasız içmemeye özen gösterirdi de,
sigarayı bıraktı.

Karadeniz aşığı...

az çok yalnız,

kalabalığı sevmez,

yalnızlıktan korkar,

korkar ama söylemez...

Müzik dinlemeyi sever,

Sezen Aksu delisi,

seyahatten nefret eder,

kararsız,

zor beğenir (kendi de dahil)..

Eh işte, az çok gereksiz...

cem ben, gereksiz bi adam

KALBİNİ SEVEYİM

Şimdi çıkıp sokak lambalarını söndürsek tek tek. Şehri karanlığa boğsak da bize kalsa ana caddeler. Sade gözlerini görsem yeter ya da dur bir de elini tutsam sıkıca.

Hatta biraz da seni sevsem, nefesini ağzımda hissetsem ve sevişsem.

Cuma cuma, hadi sokak lambalarını söndürelim şehrin tek tek.

Ve iki bira açalım, yanında da sezen... Sonra iki bira daha, en son sarhoş olup kahkahayı basalım karanlığa.

Ya da dur, en güzeli sen uyurken ben kalbini sevip gideyim.

cem ben, içelim de güzelleşelim tadında.