OLABİLİRDİ-OLMADI

"Sana yeni umutlar yazdım bugün, cuma kadar ak, cuma kadar temiz..."

Böyle başlayıp giden, kafiyeli uyaklı bir şiir yazabilirdim belki.
Yazamayabilirdim de hissedebilirdim en kötüsü.
İlk aşka nispet bir aşkmış gibi yazardım yazardım yazardım, da kıskanırdı lise yıllarım.
Sezen dinlerdim; daha vurucu olsun diye kelimelerim
ya da Kenan Kalecikli okurdum,
ala...

Hatta mavi gömlekli birini görünce mutlu bile olabilirdim.
Aynı caddeyi dolaşırdım yine
ve seni görünce ayaklarımı hissedemediğimden her an düşecekmişim gibi hissedebilirdim.

Şarkılarrr, ah şarkılaarrr...  
İhtimal ya fikrinize düşersem diye akııp giden şarkılar kadar nazik olabilirdi aşık
ve biraz daha ağlayabilirdim feryat figan nakaratınızda.
Gözlerine biraz bakabilirdim öpmeden önce
ya da daha az sevişir daha çok öpüşürdük
hatta gerekmedikçe seks yapmazdık bile.
aşk olabilirdi en önce,
aşk....

Sana  kafiyeli bir hayat yaşatabilirdim,
Olabilirdi....
ama
Olmadı işte...


acıdan geçtim güzelleştim

OHHH HIMM AHH

Afedersiniz, sevişme sonrası içilen sigaranın tadını alamıyorum sizden, biraz sağa çekilir misiniz?
Sonra karşımda alabildiğine Karadeniz, alamadığına kol gibi bir hayat, pek şirin.
Güneş gözlüğüm bronzlaştırıyor teninizi, acayip çekicisiniz.
Bu kaçıncı turdu sevgılımmm, öpüşme bayramlarından mı kaldı bize bu doyumsuzluk.
Öpüşme bayramı mı?
hassss....rrrrrr....

rrrrrrr deyince kediler geldi aklıma, e haliyle mart ayına olan özlemleri. Sahi mart ayını özlerler miydi ler mii ler diler...  mııırrrrrrrr

Pardon burnunuz ne kadar karadeniz sizin ve gözleriniz kah güneşli kah bulutlu, yahu siz neyin peşindesiniz.
Sırtımı dayamışım şirin yayla evlerine,
kıçımın altında el yapımı bir ahşap sedir,
sigarayı bıraktım dumanı üstüme üflemeyiniz.

hişşşş kumunu gözüme kaçırdım dünyanın
zaten koltuk altımız ve kıçımız beyaz kalmış o kadar güneşte,
50 faktörlü güneş kremimizi,
çekinmeden sürdürmek lazım her yerimize.

Evladım siyaset yapmak yasak bize,
50 faktörlü güneş kremi serbest
kayganlaştırınca tenimi
daha az acırrrrr cildin güneşte..:))

acıdan mı geçtim acı mı bana g..... bilemedim
gerekli olmuşum acıyla sevişirken göremedim işte
bu şiirde!!!!! benden bana hediye
onun titreşimlisi var, hayattan bana hediye..:)


acıdan geçtim güzelleştim

KOLTUĞUNDAN KALKTI, TELEVİZYONU......

Koltuğundan kalktı, televizyonu açtı. Acayip ilişkilerin boy gösterdiği dizileri bir çırpıda geçti, bir dizide takıldı kaldı. İnsani söylemleri hoşuna gitti fakat sonunda onun da aynılaştığını anladı. Çoğunluğunun, anayasanın neden ve nasıl değişmesi gerektiğini dahi bilmediği topluma hitaben yapılan ve kişisel kavgalara dönüşen programlara biraz baktı.

Neydi HSYK ya da anayasa mahkemesinin içeriği?

Dünya neydi?

Bu kadar kavgaya ne gerek vardı?

Az zaman sonra her şey bitmeyecek miydi?

Nedendi bu tek tipleştirme, kurallar koyma?

Ve ortada sadece iki görüş vardı, o da taraf olmalı(mı)ydı.

Gecenin bir vakti uğultuya dönüşen tv sesi midesini bulandırdı. Hiçbir zaman adam olmayacak sevdaların peşine düşmeye ne gerek vardı...

(bi ara virgülü sevdi, nasıl da her yere yaraşıyor, her isteği yerine getiriyordu. Oysa nokta öyle değildi ya da soru işareti, onlar kesindi, onlar her yere uymazdı.)

Zaten ışıkları kapalı, gece de epey ilerlemişti. Gün boyu sıkıldığı uğultulardan, en azından bu saatte kurtulmalıydı. Radyoyu açtı, damar bir şarkı buldu (kır çiçeği) camı açtı, bir sigara yaktı, derenin sesinde huzuru aradı. Keyifsiz değildi, sigara-şarkı-dere sesi üçlemesi daha da rahatlattı kalbini. Günlerden cumaydı, aldırmadı 12:00' ı geçip cumartesiye bulaştığına günün, günlerden cumaydı.. Erken kalmayacaktı, onun için de erken yatmadığını düşününce daha da mutlu oldu. ama şimdi yatmalıydı....

Ve son dumanı çekti sigarasından; şarkısı da bitmişti zaten.. camı kapattı ve bilgisayarın başına oturdu...

....

Koltuğundan kalktı, televizyonu..............

acıdan geçtim güzelleştim/2010

YAĞMUR

Gün yağmurlu. Saçtan yapılmış köy evi tadında ki bu yapıda tadını çıkartmak var yağmurun. Eskiye gitmek var, olmayan eskiye ve huzru bulmak. Ne aklıma sözüm geçiyor, ne hayallerime, ki ''artık'' demiyorum şimdi. Çok eskide kaldı çok, gidişi zor, imkansız. Sezen çalıyor fonda, '' Bir daha gelmez geri, genç baharlar''... Biliyorum değişen bahar değil, küresel ısınma falan filan bahane, bir daha gelmeyecek olan eski hayat, çok eskide kalmış hayat.. Anla işte geceden kalmayım yine, uyurken bıraktığım yerdeyim, hiç olmayan ama olması için cebelleştiğim bir yerde.. Sahi sende ordamıydın?

Şimdi sokağa atmak var kendimi diyemiyorum, şimdi yatıp uyumak var diyemiyorum, şimdi seni düşünmek, şimdi aşkı aramak yine, şimdi acıdan geçmek var diyemiyorum. Sadece susuyorum, kendime sözüm geçmiyor ki zaten ve istemiyorum hiçbir şey. Bazen yok olabilme şansımız olsa, irademiz dahilinde kendimizi unutabilme şansımız olsa.... olmaz, olmuyor, olmayacak...

Bu şehrin hayatı yoruyor beni anladım, çok zaman ''neden geldim?'' dedim ama biliyorum ki artık dönüşü yok. Tadını çıkartmayada mecalim yok. Bu kara bulutları andıran ruh halimle ne kadar gider bu hayat bilmiyorum ama şimdilik budur halim, sabaha ne olur bilinmez demiyorum, çünkü biliyorum; yine yağmur sesiyle, yine küfürle, yine bu kara bulutlarla uyanacağım... Anlık mutlulukları saymazsam, huzur hala benden çok uzakta....

Tutmuyor yerini hiçbir şey
Bir daha toplamıyor kaybeden.../ sezen aksu

sezen tescillidir artık geçmeyen depresyonlarım.


acıdan geçtim güzelleştim/14.03.2009

EKSİK BİR ŞEY VAR HAYATIMDA

Başladım dibine vurmaya canına yandığım hayatın. Bi alt yazıda da belirtmişimdir "leş gibi bir gün" diye.  Sonra ŞU dinlediğim şarkıya ŞUNU ve ŞUNU da ekledim. Özellikle ve den sonra ki ŞUNU şarkısı ne efkarlı, nasıl tam benlik: Eksik bir şey mi var anlayamam, bak çayım sigaram her şeyim tamam...

Kendimi biliyorsam yakındır ne halt yemek istediğini bilmeyen, nereye baksa efkarlanan hallerim de, hiç mecalim yok dostum. Geriye dönüp okusam yazdıklarımı çok kere mecalim olmadığını belirttiğim yazılar görürüm de, hepsini atlatmışız bi şekilde işte.

Bol paragraf yapayım yoksa Nehir İda okumaz, okumadan yorum yaparsa PaNDoRa ona çatar v.s. Sonra anlaşılamaz olur yazdıklarım, kafam karışır fakat bugün gerçekten leş gibi bir gün (mim gibi oldu, e olmuşken yazıdan ana fikir çıkartıp mim konusu belirleyin sevgili arkadaşlarım).

Şimdi soyunup koşmaya başlasam, deli damgası yesem ama durmasam. Oturup ağlasam şurda, hüngür hüngür ağlasam anlar mısınız meramımı?

Leş gibi bir gün ve her yer yalnızlık kokuyor. Böyle zamanlarda hiç çekilmez kahrım bilirim, en çekmesi gereken bile çekmez de ben enayi gibi hep en gereksizlerin de kahrını çekerim.

EKSİK BİR ŞEY VAR HAYATIMDA  


acıdan geçtim güzelleştim

SİLMEDEN AKŞAM SİLMEDEN SABAH SİLMEDEN

Aslında ben en güzel silmeden yazarım.En azından hiçbir haltını beğenmeyen bünyem, bu endişesini bertaraf edebiliyor bu vesileyle ve daha gerçekçi oluyor söyle yazdıklarım (çizince silmiş olmuyoruz neticidi ki netice olma ihtimali de var onun). Neyse sağolsun Kamikaze arkadaşım Mimlemiş beni, Mim yazmayı pek sevmem deyip entelektüeil ya da entelektüel bi duruş sergileyeyim olmaz mı?

silmeden akşam silmeden sabah silmeden. Sonra akşam sonra sabah silmeden*

Bugün leş gibi bir gün aslında, camı çerçeveyi kapatasım var hayata. Küçücük memleketlerin park sorunu olur mu, olur. Sonra yaradan bi denizle ödüllendirdiyse o kara parçasını adımın para. Kışın yüzüne bakılmadığı bu yerler yazın her mecrada övüle övüle bitmeyen yazılara konu oluyor. Dışı seni yakar içi beni hacııııııı...

Karadeniz' in incisi, çok ala. Adım başı para lütfen, nefesinize sonra bakacağız, tarife belirlemeye çalışıyoruz.

Her işi profesyoneline bırakmak lazım lakin, diğer türlü açgözlülir açgözlüler sarıyor ortalığı da yeyip yeyip doymuyorlar seni. Sonra sen hep hayalinde yaşattığın memleketin yavaş yavaş kabusun olmasını seyrediyorsun iyi mi!

İki gündür ŞU şarkıyı dinliyorum (ŞU' ya tıklarsanız çalmaya başlar diye umud etmekteyim). Ondan mı efkarım yoksa başka bir eksiklik mi var bende bilemedim. Ama içimde bi boşluk var, yooook sıradanlaştırma bünyende benim boşluğumu, yapma bunu bana. Çok zaman önce yazmıştım herkesin acısı kelimelerde sıradanlaşır diye, bunu yapma bana arkadaşım. Baharda kapımı çalıyordu da ben mevsime atıyordum çamuru, yazın ortasında bu da neyin nesi: boşluuuuuukkkk....

Velhasıl oraya gittim olmadı, hayal ettim hayal ettiğim yerde olunca müthiş bir huzuru yakalayacaktım, yaptım o da olmadı. Şimdi yeni şeyler söylemek lazım  mıııışşşş  hadi söyletsenize bana....

*Yaşar KURT' un ŞU şarkısından esinlenilmiştir. Esinli bi adamım neticede, gayet normal esinlenmem ondun bundan


acıdan geçtim güzelleştim

SOYUTA AŞK

SOYUTA AŞK - 1

Tek kanallı dönemlerde başladı benim hayatı aymam. Siyah beyazdı o zaman ekran ve bir gün; yeni tv üstelik renkli ve ikinci bir kanal.. inanç dünyasının başlangıcında gösterilen doğal güzellikler gördüğüm renklerle aynıydı, ama orda görünce şaşırdım, sanki hiç görmemiştim.. sonra despottu benim ailem, kendi içinde yaşardı sevgisini, saygısını.. doya doya sarılmadım mesela anneme ya da babama ve hatta kardeşlerime. Uzaktan sevdik biz her şeyi, uzaktan bakışlarımızı bile saklayarak. Özgür bir çocuklugum olmadı mesela, doya doya kuma çamura batarak oyun oynamadım, kendine has bir hayatın içinde figürandım işte.. senaryosu yazılmıştı, ben çok şey katamadım..

Klasik çocukluk aşkları yaşadım, ilk ergenlik döneminde depresif aşklar (aşk) geçti hayatımdan ama kimseye doya doya ‘’ seni seviyorum’’ demedim. Kendi içimde yaşadım her şeyi, bakışlarımı bile saklayarak…

Ve orta yaş dönemlerime hızla yaklaşırken ya da yaklaşmışken baktım bütün her şey tek kanallı dönemlerdeki gibiymiş, değişmemiş. Ve anladım ki hala uzaktan seyrediyorum hayatı, üstelik küfrederek.

Neden mi bütün bunları yazıyorum?
kendimi ifade edemediğim zamanlar oldu, hem de çok oldu. Eşim dostum ve diğerleri beni yanlış anlamayın, şimdi sorunların kaynağına yaklaştım sanırım, son bir silkelenme gerekiyor hayatımda, son gücümle.. biliyorum ki bunu aşarsam, huzurlu bir hayat beni bekliyor.

Ve işte başlıyorum;

Sana hiç söylemedim değil mi, Seni seviyorum…/28.04.2009

SOYUTA AŞK - 2

Kaynağı sen gibi gözükse de,
mekansal memnuniyetsizliğimdendir sıkıntım.
Kendine yontuP böbürlenme.
Aşk bu değil, aşk bundan öncede.../08.05.2009


SOYUTA AŞK - 2 ( GENİŞ AÇI )

Kaynağı sen gibi gözükse de, mekansal memnuniyetsizliğimdendir sıkıntım. Öyledir çoğu zaman, bütün sıkıntılarını tek bir noktaya toplar ve sonra ona döker bütün acılı sözlerini. Şimdi sen varsın; soyutsun, bedensizsin ama bir yerde, bir şekilde varsın ve ben sana kusuyorum bütünümü.Ve aşksal söylemler dökülüyor sana, ve biriciksin, ve teksin diyor özden bağımsız dil. Aydığında, sıkıntılarını hafiflettiğinde kendini sorguluyor bünye. Doğrusunu arıyor, söylemlerini sorguluyor..

Aynı gitgelleri, anlamsız bir geçemeyiş dönemini yaşıyor bu beden şimdi, bozuk plak misali.
Yine ve, yanlış anlama.. soyutsun, bedensizsin ama özsün, cansın.. İyi ki varsın, anlamlısın..
Yine de, kendine yontup böbürlenme.
Aşk bu değil, aşk bundan öncede.../09.05.2009


acıdan geçtim güzelleştim

ZAMANI TEMİZLEDİM BÜTÜN KİRİNDEN

Şimdi yeni bir başlangıç yapma vaktiymiş. Zamanı temizledim bütün kirinden, geriye zamansızlık kaldı. Sustum dedim ya, sabaha anladım ki susamamışım. Sonra iç sesim dedi bunu, '' Şimdi yeni bir başlangıç yapma vakti.'' Evet evet, kahrolası çok dönek çıktı. Uysam söylediğine, uygulasam peşi sıra ''olmadı, yanlış yaptın'' diyecekti eminim.

Zamanı temizledim ya bütün kirinden, yalan işte o.. önce haklı çıkarttım kendimi, sonra haksız çıkarttım, en son çıkmazda kaldım. İnsan ilişkileri bi garip vesselam. Benim doğrum on kişiden en fazla beşine dogru. Gerisine hikaye. Yani zamana bi halt edebildiğim yok. Hem ben temizlesem kalan beş kişi de kendince temizleyecek ve ortaya yine kirli bir zaman kalacak. Çıkmaz bir durum işte, herkes anlasın.

Kobay bir maymun gibiyiz hayatta biliyor musunuz? En azından ben kendi adıma öyleyim. Bekliyor birileri, ''bakalım bu ağırlık karşısında tavrı ne olacak'' büyük ihtimal tahlil edilip hallerimiz notta alınıyordur, '' hayret hala çıldırmadı, dayanıklı çıktı''

belki de..

'' bu ne diyor, ne var ki sırtında celalleniyor'' diyordur katip kim bilir! Yani bu katip yare çalışmıyor, kime çalıştığı muamma.. Truman Show var bilirsiniz, işte orda Jim Carrey' nin üstlendiği yükü biz üstlenmiş durumdayız. Nihayetinde sahte gökyüzünü yırtıp gerçek dünya saydığı alana açıldı ya o, yazık orası da gerçek değil bilmiyor, üstelik yırtıp geçebileceği bir gökyüzü de yok..

Ne demiştim başta.
Hımsss..
sonla alakalı olmayan birşeyler demiştim.. Çokta önemli değil. Benim başını sonunu edep ve huzur sınırında bağladığım yazılar, hayatlar kimsenin umrunda değil.. Bu da böyle karışık kalsın ortaya. Yazılanların ana fikrini çıkartma kabiliyeti olan çok insan var bu dünyada bilirim, bu yazılanlardan bi ana fikirde çıkmaz ya, isteyen bir denesin.

Zamanı temizlemiştim değil mi bütün kirinden, sonra kirlenmişti yine.. var mı itirazı olan yine temizliyorum, geriye zaman kalmıyor, bi ben kalıyorum bütün kirimle, onu kim temizleyecek.

Şimdi sabaha uyanacağım, gökyüzünde kuşlar cik cik.. belkide camın dibinde donma ihtimali olmayan bir kuş bulacağım.. Alacağım içeri, cik cik cik cik ötsün diye ve biliyorum pır pır ederken canlanacak ve ellerim bomboş kalacak. Tanıdık geldi değil mi? Banada...

Sabaha az kaldı, ben ipimi hazırladım. Ağustos' un ortasında camımda donma ihtimali olan bir kuş bekliyorum.. pır pır ederken canlansa bile uçamayacak, çünkü ipleri elimde (bak bak burdan hayata da çemkiriyor, daha dün yerle yeksan etmedi mi seni, daha dün susmadın mı feryat figan. Kırıp dizini otursana kıçının üstüne)...


acıdan geçtim güzelleştim/31.08.2009

W' lerim Q' larım VAR BENİM.

Doğayı, insanları, hayvanları çok sevmeyen, hayvancıl bir yapıya sahibim. Olmazsa olmazlarım vardır, misal öküz gibi yatmayı çok severim. Okey oynarım sanal dünyada ve ''biterken haber verin'' diyenleri imha etmekten yanayım. Çok dobrayım, böyle döşü kıllı insanları kazandırırım doğaya. Hayvansı cazibem vardır. SSK emeklisi olmayan bir kadınla ciddi bir şey düşünmem imkansızdır. Ve ''W'' lerim, ''Q'' larım (w)ar benim, ne yapayım sokacak bir yer bulamadım kelimelerin arasına serpiştiriyorum.

Ooooooffffffffffffffffffffffffffff

Hepsinden öte deniz görünce içimden Hande Yener şarkıları söyleme hastalığına yakalandım ben.


acıdan geçtim güzelleştim

(Bunu Bir Dinleyin, çok efkarlı)

BEN VE.... O KADAR

Ben hep yalnızım bildiğiniz gibi değil. Fotoğrafımı kendim çekiyorum misal. Sol ya da sağ kolumu kareye çaktırmadan uzatıp, başkası çekiyormuş gibi bir edayla, o liseli kızlar gibi işte ve kolum uzakta mümkün olduğunca uzakta.

Sonra aileye mahsus olan mekanlara dahil olmadım hiç ya da iki kişilik davetiye almadım ...... ve ailesi yazan bir davetiyem de olmadı. Belki bir çocuğum da olmayacak, bi amacım da, sevgilim de, anlayanım da... sadece yalnızlığım..

Yoo yoo demagoji yapmıyorum gecenin bir vakti, kaldı ki yapılacaksa en uygun zamandır gece ama değil, yo değil bi boşluktur bu; sezon finali yapan leyla ile mecnun' un son darbesini indirdiği şu şarkının da etkisi vardır belki ya da sabahtan kalmadır, hatta geçen yıldan, önceki yıllardan...

Genelde eksik bir şey vardır işte.

Ve tatilden döndüm ya da yeni başladım: ben ve...  

o kadar


acıdan geçtim güzelleştim