"Bir Sessizlik mi var masada ne?" diye başlıyor...

Bi sessizlik mi var masada ne? Şimdi avazım çıktığı kadar "klavyem sizi etkiliyor mu sevgılılerim?" diye bağırsam, bana da güler misiniz? Sonra rol arkadaşlarımla boy gösteririz ödül törenlerinde; kimimiz kot pantolon üstü papyon, kimimiz derin yırtmaçlı ve göğüs dekolteli kırmızı elbiseler, kimimiz çıplak, kimimiz ruhsuz, kimimiz karaktersiz....

Cuma günleri olmayacak bir derin dekolte var üzerimde. Sanki aklımın ve popomün bir yanı açıkta kalmış da utancımdan sessizliğe gömülmüşüm gibi. Sonra hala bıraktığınız yerde kararsızlıklarım, nerde tuttuysanız artık. Evet yahu, yeniden yollara düşesim var da, hangi yolu seçeyim onu bilemedim. Küçük bir karadeniz kasabası, küçük bir karadeniz kasabası, vuuuuu çok etkileyici...

offf, poofff, tırt....

Ve insan 33-34 yaşından sonra can yoldaşı yalnızlığına düşman olmaya başlıyor. Devamında başka birilerinin hayatlarına dalıyor ya da birini tutup çekiyor hayatına. Öyle oluyor herhalde, gözlem bu. Lakin ben de var bi acayiplik, na yalnızlığımdan geçiyorum, ne kalabalığı seçiyorum ( ooo kafiyemi ısırırım ben.:)).

Ayrıca beynimi patlatma riski içine girmeden hapşırmayı öğrenmiş olmanın sevinci, durmadan sakız çiğneyen ve ağzından acayip sesler çıkartan adamın siniri, cuma gününün yok cuma günü, ben, klavye, dağ, deniz, o, bu, şu...

Bıkkınım, kızgınım bıkkınlığıma, "çekip gidesim geliyor" tarzı ergen bunalımları taşıyorum şuan bünyemde, bünyemi öpesim geliyor da uzanamıyorum. "yakar geçerim" gibi sıradan söz ve bestesi olan bir şarkının yılın bi sürü bir şeyi olmasına bile kızabiliyorum bu karmaşada ve  klasiktir adıma; Sezen aksu dinliyorum ( El Gibi ) .

iyi tatiller...


acıdan geçtim güzelleştim

GİY ULAN TULUMLARI

Bir banka sahibinin işçi bayramını kutlaması kadar ilginçtir futbol takım taraftarlarının formalarıyla İşçi Bayramını kutlaması. Üstelik onların kutladığı bayram alanını temizleyen çöpçüleri görünce, aklım içinden çıkması hayli güç bir labirent gibi oluyor adeta.

Ben kutlamıyorum işçi bayramınızı, neticede yılbaşı gecesi gördüğüm manzaradan bir farkı kalmamış günün. Halay çeken belediye çalışanları da olmasa ''2013 ne çabuk geldi!'' diyecektim. Böyle başladı akşam haberleri; işçi bayramını formalarıyla kutlayan takım taraftarları, halay çeken belediye çalışanları, kendinden geçmiş cam çerçeve kıran maskeli kişiler v.s. 

öyle işte...

ha 4 büyüklerde oynayan bir futbolcunun ortalama aylık geliri ne kadardır acaba? 

-işçi bayramını mı kutluyorduk!

buyrun...

acıdan geçtim güzelleştim

KORKUYORUM

Çok tanıdık bu kelimeler, noktalama işaretleri....  

Ay ışığı, hatta dolunay ışığı kadar manalı yüzyılların efendisi yalnızlık, yalnızlığım. 

Ve biraz daha cılız hayat karşısında bedenim. 

Korkuyorum, soyunamıyor hayat uzuvlarının karşısında aklım. 

Yalnızım, Dur dağı diye sesleniyor Erkan Oğur efendime dost. 

Ağlıyorum, da, yaşım yok gözümde, yüreğimde...  

Geçmiş zamanlar geliyor aklıma, çok geçmemiş zamanlar.

Odalarda çınlıyor adın, sahte adın. 

Ay ışığı, hatta dolunay ışığı vuruyor odamın duvarlarına

yüzünü resmediyorum yalnızlığın,  ağaç yapraklarının duvardaki gölgesinde.

aşk değil, sadece aşık çıkıyor gölgeden.

Burnumun direği sızlıyor gözyaşımdan. 

ha babam bağırıyor anadolu' dan efil efil bam teli.

karanlığıma üflüyor sesini, yalnızlık

hep aynı kelamda irkiliyor bakışlarım.

Korkuyorum, 

efendim: korkuyorum asaletinden.

yüzünü resmediyorum odamın duvarına, 

uykusuz...

acıdan geçtim güzelleştim

( bir meral oğuz gider ama bir başka meral oğuz gelmez, ne acı. Allah rahmet etsin. )

masum değiliz 
söz : meral okay, sezen aksu

KASIMPAŞA

Şimdi öyle yanımdan kırıta kırıta, burun kıvıra kıvıra geçtin ya;
çok müteessirim, aman yandan...
Kasımpaşa kasımpaşa olalı, dilime hiç dolanmamıştır bu kadar. 
Alımına, çalımına kurban çirkin madam. 

hoooooppp, amaaan yaz gelmiş, çiçekler açmış, börtü böcük...
sorma ne ala zamanlardayım. Ayışığı denize vurmuş, sezen okumuş:

''ada vapuru yandan çarklı... "

kadehler dolmuş boşalmış, boşaldıkça dolmuş... oooppppsssss

Şimdi öyle eteklerini uçura uçura, kırıta kırıta geçtin ya yanımdan....

kasımpaşaaaaa...


acıdan geçtim güzelleştim

EY FANİ

Ay ışığı da değil ki seviştiğin güpegündüz.
Güneşe batmış bacakların ey fani,
aydınlandın mı?

İçine çek gökyüzünü grisiyle,
biraz daha büyüt ciğerlerini ağlayarak.

Ay ışığı da değil ki seviştiğin,
denize gövden kalmış ey fani,
yıkandın mı?


acıdan geçtim güzelleştim

İNSANSIZ HAVA SAHASI

Dünya nimetlerini hırs edip, hayatı kendine ve başkasına işkenceye çevirenlerden olmayacaktı. Kendine söz verdi mi bilinmez fakat tavrı bundan yanaydı. Zira günün büyük bölümünü sonraki hayatına hazırlıkla geçiriyordu. Ona kalsa dürüst, akıllı, günahsız, sütten belki de çıkmamış bir kaşıktı ya da aynası yalancıydı ya da aynası yoktu ya da aklının kurduğu düzenekte kaybolmuştu.

Olur mu yahu, günün çoğu zamanında dünyevi hayatla ilgilenmiyordu. Öyle ki; mesai saatlerini öbür dünya, gazete, wc v.s. için kullanırdı. Pardon, bazı bazı işini de yapardı da, maaşını bazı bazı değil hep alırdı. Evet günahlarından arınmış, iyi bir insandı o, adaletin terazisini kendisi dengeledi mi hele, sorun kalmayacaktı. Bu dengeyi destekledin mi sen de iyi insanlardan olacaktın, ala....

Bir saniye ya da dakika, saat, gün, ay. Anlatması uzun insanı. sadece hırs edip dünya nimetlerini, insanlığa zarar vermeyecekti. Farkında da değildi ki yazık. İşe gelince ''dünya nimeti, zorlamamalı'' paraya gelince ''o da lazım'' dı hayatı. İçinden çıktığı süt kendi ineğindendi nihayetinde. geceden sağıp sabaha içine dalıyordu. Sonra gelsin cennet değil mi!

İşte ondandır belki insansız hava sahası hayallerim.


acıdan geçtim güzelleştim

.....

İnsansız hava sahası var mıdır?

BAŞLAYALIM BAKALIM

Aşağıda kalan her kelime gibi eskide kaldı yalnızlığa olan özlemim.

Şimdi bi yanı deniz, bir yanı orman bir hayatın içinden hepinizi saygıyla selamlıyorum. Hayalini kurduğum kadar huzurlu değilse de mutluyum.


acıdan geçtim güzelleştim

2011-2012

Tuvalet ihtiyacını gidermeye çalışan bir adamın seslendirdiği magazin programlarından midem bulandı (ıııhhh olayy olayyy ııııhhh olaayyy).  Sırf ülkemde bunları izleyen insanların olduğu gerçeğinin verdiği acıyla izliyorum programı.

Sonra bizde neden Noel Baba figürü var diye düşünüyorum ya da süslenen çam ağaçları. Batıda hepsinin bi sebebi var, onların bi noel babası ve çam ağacı süsleme gerekçeleri var. yani yaptıklarıyla sadece yeni yılı karşılamıyorlar kendilerince. Gerçekten biz neden çam ağacı süslüyoruz, sadece 2012 için mi?   ne trajik bi acziyet...

ne zaman adam oluruz? diye sormuş Fatih Altaylı. cevaben de yılbaşı ile noeli karıştırmayan kişiler din adamı olarak atandığı zaman demiş. Bu da yeni bi eğlence, aaa biz yeni yılı kutluyoruz noeli değil.  Batılının noeli kutlaması ile bire bir aynı olabilir, kopya çekmiş hatta bariz taklit yapıyor da olabiliriz ama biiiizzz yeni yılı kutluyoruz noeli değil....:)))

Aaaaa evet ben bi geri kafalıyım ya da sonradan görme tavırlar hoşuma gitmiyor. Yeni yılı kutlamanın günah olduğu kısmından çok, yeni yılı kutlama şekliyle ilgiliyim, evet geri kafalıyım. Sonradan görme tavırları sevmiyorum ve yılbaşı da olsa kendimize has bi kutlama şeklinin geliştirilmesini diliyorum. ne bileyim bi rakı balık sefası ya da oryantal eşliğinde meyhane havaları v.s. bana uyar...

Kısaca noel baba figürleri, süslü çam ağaçları ve kırmızı donlardan sıkıldım ki donda kırmızıyı çok da severim. Özümüzü bulalım ya da yeni bi öz oluşturalım velhasıl...

2012 de sigarasız yeni bi hayat (evet sonunda bıraktım), yeni bi şehir ve yeni bir iş beni bekliyor. Umarım her şey çok güzel olacak.

İYİ SENELER

acıdan geçtim güzelleştim

NEREDE KALMIŞTIK

Nerede kalmıştık:

ben seni düşünüyordum bir çok zamanda, sen anlamını unutuyordun günün. Telefon çalıyordu, Bülent Ortaçgil dinliyorduk güle oynaya başka zamanlarda. Yeni yollar çiziyorduk, bir türlü bulamıyorduk birbirimizi. En son bi gazete ekinde dinazor bulmaya çalışıyordum, karmaşık yollarda, çocukça. Sonra Sezen çalıyordu başucumda -vay yine mi keder!- sense başka sevdalarda Sezen' i lanetliyordun.

Bi sınav heyecanına kapılmıştık, yine ben şehir değiştirecektim, sen olduğun yerde öylece her şeyi güzelleştirecektin üç-beş kelamla kendince, kıpırdamadan. Oldu-bitti...

Nerede kalmıştık:

yeni yollar mı çizecektik?

sen dur, ben aldım elime kalemimi...


acıdan geçtim güzelleştim